آفتاب فرو شد مؤذن بانگ نماز گفت ، و امام در پيش شد ، و من با ايشان بيستادم در نماز ، گفت - اندر ميانهء نماز بر باطن من بگذشت كه اهل عرفات خود از كدام سو شدند ، آن يك انديشهء مخالف بريشان فرو نشد . چون سلام باز دادند ، امام از آنجا كه بود به من باز نگرست ، و اشارت كرد كه بازگرد . با خود گفتم كه اين آن جماعت نيستند . كه پشت بريشان شايد كرد ، هم چنان روى سوى ايشان باز پس آمدم ، از كرامت ايشان همان ساعت چون باز نگرستم به زمين عرفات رسيده بودم ، و كرامتى ديگر ديدم ، آن گه بر من پوشيده بود كه قوم بكدام سو شده‌اند ، همى از گزاف سر در نهادم ، و زود بقوم در افتادم ، و نخست قطارى كه ديدم شتران رهيان خود ديدم ، و از ايشان هيچكس نگفت كه بو على تو كجا بودى ؟ بدانستم كه رب العزه مرا از چشم و ديدار ايشان غايب نگردانيده بود . روايت كنند از ابو ذر غفارى رض - كه گفت : - ترويه از آب دادنست ، و عرفه نام زمين سيم - گفتا - نام زمين اول دمكا است ، و دوم خلده ، سيم عرفه ، چهارم جردا ، پنجم ملثا ، ششم سجين ، هفتم عجيبا . و هم بو ذر گويد - كه فضل روز عرفه از مصطفى پرسيدم فقال - « صيامه كفارة سنتين و من ادخل فيه سرورا على اهله ادخل الجنة ، و من صلّى فى يوم العرفة اربع ركعات قبل العصر بفاتحة الكتاب ، و خمس مرات قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ شارك فى ثواب من وقف به عرفات ، و من طلب علما يوم عرفة خاض فى رحمة اللَّه و أدخل الجنة به غير حساب ، و استغفر له الكرسى و الشمس و القمر و الكواكب الدرّى ، و من اضاف مؤمنا عشيّة عرفة كتب اللَّه له اجر سبعين شهيدا ، و للَّه عز و جل فى يوم عرفة ثلاثمائة و ستون نظرة الى خلقه . » و كان النبى صلى اللَّه عليه و آله و سلّم - يقرأ كل صبيحة عرفة ثلاث آيات من سورة الانعام : اولها و خمسين مرة قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آية الكرسى و يس ، فالاعمال صاعدة فيها . على بن ابى طالب ع روايت كرد از مصطفى كه گفت - « روز عرفه اندر عرفات جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و خضر حاضر آيند . جبرئيل گويد - ما شاء اللَّه لا قوة الا باللّه » - ميكائيل گويد - « ما شاء اللَّه كل نعمة من اللَّه » اسرافيل گويد - « ما شاء اللَّه الخير كلّه بيد اللَّه » - خضر گويد - « ما شاء اللَّه لا يدفع السوء الا اللَّه » رسول خدا گفت - هر آن كس كه روز