تحسن ان تصوم الابد ؟ - تو توانى كه روزهء ابد دارى ؟ گفت - اين چون باشد ؟ شبلى گفت - همه عمر خويش يك روز سازى و به روزه باشى و پس بديدار خداى بگشايى . خداوندان يافت و جوانمردان طريقت گفته‌اند كه - صوموا لرؤيته و افطروا لرؤيته - اين‌ها از روى اشارت كنايت از حق است جل جلاله ، بسا فرقا كه ميان روزه داران بود ، فردا آن كس كه بنفس روزه داشت شراب سلسبيل و زنجبيل بيند از دست فريشتگان و ولدان ، چنانك گفت وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا . و آن كس كه بدل روزه داشت شراب طهور گيرد ، در كأس محبت بر بساط قربت از يد صفت ، چنانك گفت وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً . شراب و اىّ شراب . شرابى كه هر كه از آن جرعهء چشيد جانش در هواى فرد انيّت بپريد ، شرابى كه از آن بوى وصل جانان آيد ، گرد و صد جان در سر آن كنى شايد ، شرابى كه مهر جانان بر آن مهر نهاده ، همه مهرها در آن يك مهر بداده ، همه آرزوها در آن آرزو بينداخته ، دو جهان و نيز دل و جان باميد آن باخته ، پير طريقت گفت : - الهى ! ما را برين درگاه همه نياز روزى بود كه قطرهء از آن شراب بر دل ما ريزى ؟ تا كى ما را بر آب و آتش بر هم آميزى ؟ اى بخت ما ! از دوست رستخيزى ! شَهْرُ رَمَضانَ . . . - الآية أى أتاكم شهر رمضان - ميگويد اينك ماه رمضان اقبال كرد بر دوستان ، ماهى كه هم بشويد هم بسوزد : بشويد به آب توبه دلهاى مجرمان ، بسوزد به آتش گرسنگى تنهاى بندگان . اشتقاق - رمضان - از - رمضان - است يا از - رمض - اگر از - رمضا - است آن سنگ گرم باشد كه هر چه بر آن نهند بسوزد ، و اگر از - رمض - است باران باشد كه بهر چه رسد آن را بشويد . مصطفى را پرسيدند كه رمضان چه باشد ؟ گفت - ارمض اللَّه فيه ذنوب المؤمنين و غفرها لهم - انس مالك گفت - از رسول خدا شنيدم كه گفت - « هذا رمضان قد جاء ، تفتح فيه ابواب الجنة و تغلق فيه ابواب النار ، و تغل فيه الشياطين ، من ادرك رمضان فلم يغفر له فمتى ؟ » و قال صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - « لو اذن اللَّه للسماوات و الارض ان تتكلّما لبشّرتا صوّام رمضان بالجنة » . اى مسكين كه قدر اين نعمت نمىدانى ، هر كجا در عالم نواختى است و شرفى در كنار