النوبة الاولى - قوله تعالى : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا - اى ايشان كه بگرويدند كُتِبَ عَلَيْكُمُ نبشته آمد بر شما الصِّيامُ روزه داشتن كَما كُتِبَ همچنانك نبشته آمده بود عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ برايشان كه پيش از شما بودند لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ تا مگر شما باز پرهيزيده آئيد . أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ - روزى چند شمرده ، فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً هر كس كه از شما بيمار بود أَوْ عَلى سَفَرٍ يا در سفرى فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ هام - شمار آن در روزگارى ديگر روزه باز دارد ، وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ و بريشانست كه توانند كه روزه دارند و خواهند كه ندارند فِدْيَةٌ باز خريدن آن طَعامُ مِسْكِينٍ بطعام دادن درويشى هر روز را مدّى فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً هر كه بر مدّ بيفزايد بطوع دل ، فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ آن وى را به است وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ و اگر روزه داريد شما را خود به إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ اگر دانيد شَهْرُ رَمَضانَ - ماه رمضان الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ آن ماه كه قرآن در آن فرو فرستادند هُدىً لِلنَّاسِ راه نمونى مردمان را وَ بَيِّناتٍ و نشانها نمودن ايشان را مِنَ الْهُدى از راه نمونى حق ، وَ الْفُرْقانِ و جداى نمودن ميان حق و باطل فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ هر كه حاضر و مقيم بود از شما در ماه رمضان ، فَلْيَصُمْهُ گوى روزه دارد ، وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ و هر كه بيمار بود يا در سفرى فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ گوى ميخور و هام شمار آن در روزگارى ديگر روزه باز دار يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ اللَّه بشما آسانى ميخواهد وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ و دشوارى نميخواهد ، وَ لِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ و فرمود تا شمار تمام