و روزى و نبات ، اسرافيل بر صور و لوح و يك ركن از اركان عرش بر دوش وى ، عزرائيل بر قبض ارواح . از شعبى و ضحاك روايت كردند كه از راست عرش جويى روانست از نور ، چندانك هر هفت آسمان و هفت زمين و هفت دريا ، و جبرئيل هر وقت سحر در آن جوى شود و غسلى بر آرد ، و در نور جمالش بيفزايد ، و ششصد پر خويش در آن آب زند ، تا آب بر گيرد ، آن گه بيفشاند ، و بعدد هر قطرهء كه از آن بيفتد رب العالمين چندين هزار فريشته بيافريند كه هفتاد هزار از آن هر روز در بيت المعمور شوند و هفتاد هزار در كعبه ، و تا بقيامت نوبت با ايشان نيايد . وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ - و از ابواب برّ است ايمان دادن و پذيرفتن همه كتابهاى خداى عز و جل كه به پيغامبران فرو فرستاد ، آنچه خلق دانند و آنچه ندانند ، و پيغامبران ايشان را كه دانند و شناسند ، و آن را كه نشناسند ، كه نه همه را شناسند - و لذلك قال تعالى وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ . وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ - و مال دهد بر دوستى خداى ، و كسى كه بر دوستى خداى مال دهد هيچيز بر خود بنگذارد ، كه از دوستى خداى در دل وى جاى دوستى مال نماند ، و در دلى خود دو دوستى نگنجد ، و اين حال صديق اكبر است كه هر چه داشت جمله بداد ، و چون از وى پرسيدند كه - ما ذا ابقيت لعيالك ؟ قال اللَّه و رسوله - معنى ديگر گفته‌اند - وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ - اى على حب المال و مال دهد بر دوستى مال چنانك ابن مسعود گفت : هو ان تؤتيه و انت صحيح تأمل العيش و تخشى الفقر و لا تمهل حتى اذا بلغت الحلقوم قلت لفلان كذا و لفلان كذا ، و فى معناه ما روى ابو هريرة - قال سئل رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم : - اىّ الصدقة افضل ؟ قال - ان تصدق و انت صحيح شحيح تأمل الغنى و تخاف الفقر ، و لا تمهل حتى اذا بلغت الحلقوم ، قلت لفلان كذا و لفلان كذا و قد كان لفلان . و روى بسر بن جحاش قال - بصق رسول اللَّه فى كفّه ، ثم وضع عليه اصبعه السّبابه - ثم قال يقول اللَّه تعالى - أنّى تعجزنى يا بن آدم ؟ و قد خلقتك من مثل هذه ؟ حتى اذا سوّيتك و عدلتك مشيت بين بر دين ، و للارض منك