تثمر فى كلّ عام مرّتين ، و سمّوها رمّان العابدين و يأوى الى ظلّه العابدون . النوبة الاولى قوله تعالى : وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ - خداى شما خدائيست يكتا يگانه ، لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نيست خدا جز او الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ فراخ بخشايش مهربان ، إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ - در آفرينش آسمانها و زمين وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ و در شد آمد شب و روز ، وَ الْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ و كشتى كه ميرود در دريا بِما يَنْفَعُ النَّاسَ به آنچه مردمان را به كار آيد و ايشان را در جهان ايشان سود دارد وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ و در آنچه اللَّه مىفرو فرستد از آسمان از آب ، فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها تا زنده ميگرداند به آن آب زمين را پس از مردگى آن ، وَ بَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ و در آنچه بپراكند در زمين از هر جنبندهء كه هست ، وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ و در گردانيدن بادها از هر سوى ، وَ السَّحابِ - الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ و در ميغ بداشته و روانيده ميان آسمان و زمين ، لَآياتٍ نشانهاست روشن پيدا ، در آنچه گفتيم لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ آن گروهى را كه خرد دارند در يابند . النوبة الثانية - قوله تعالى : وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ . . . - الآية . . . ابو صالح روايت كرد از ابن عباس ، كه اين آيت و سورة الاخلاص بيكبار فرو آمدند . آن گه كه مشركان قريش از مصطفى درخواستند . تا خداى را عز و جل صفت كند و نسبت وى گويد . گفتند - يا محمد انسب لنا ربك ، فانزل اللَّه عز و جل سورة الاخلاص و هذه الآية . كافران را عجب آمد چون اين شنيدند كه ايشان سيصد و شصت بت در كعبه نهاده بودند و ايشان را معبودان خود ساخته ، گفتند اين سيصد و شصت معبود كار اين يك شهر راست