النبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم « من سنّ سنّة سيئة فله وزرها و وزر من عمل بها الى يوم القيمة » - سعيد جبير گفت - اين آيت دليل است كه علما را در نشر علم بهايى طلب كردن روا نيست ، و يشهد لذلك ما روى ابن عباس - قال قال رسول اللَّه - علماء هذه الامة رجلان : - رجل اتاه اللَّه علما فطلب به وجه اللَّه و الدار الآخرة و بذله للناس و لم يأخذ عليه طمعا و لم يشتر به ثمنا قليلا ، فذلك يستغفر له ما فى البحور و دواب البرّ و البحر و الطير فى جوّ السماء ، و يقدم على اللَّه سيّدا شريفا . و رجل اتاه اللَّه علما فيبخل به على عباد اللَّه و اخذ عليه طمعا و اشترى به ثمنا قليلا ، فلذلك يلجم بلجام من نار . و سئل بعضهم « ما الذى يذهب بنور العلم من قلوب العلماء ؟ قال - الطمع . » قومى به حكم اين آيت مصحف نبشتن به مزد و فروختن آن كراهيت داشتند . قال عبد اللَّه بن شقيق - كان اصحاب النبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم يكرهون بيع المصاحف . قال سعيد بن المسيب « ابتعها و لا تبعها . » و قومى بر عكس اين گفتند و بيع مصاحف به حكم اين آيت روا داشتند ، يعنى كه اين وعيد آن كس را گفت كه از بر خويش چيزى نهد و بر كتاب حق بندد و دعوى كند كه اين از نزديك حق است جل جلاله ، تا چنانك نبشتن كتاب حق و اكتساب در آن رواست و مباح ، اين فراهم نهاده و از بر خويش بگفته نيز روا دارد و مباح كند ، پس رب العالمين و عيد فرستاد به آن اختلاف كه مىكردند نه به عين اكتساب . و اگر چنان بودى كه اكتساب به بيع تورية و كتب حق محرّم بودى اختلاف اباطيل ايشان در وجوه مكاسب بنزديك ايشان هم محرم بودى ، و در آن شروع نكردندى . و نيز دليل است اين آيت كه هر كتابى كه در آن سحر دروغ است و ترهات پيشينيان و اباطيل دروغزنان ، و هر چه خلاف حق و راستى است مبايعت در چنين كتب روا نباشد ، و بهاى آن جز حرام نبود . وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً . - چونك جهودان را بيم دادند از آتش دوزخ ، ايشان گفتند آتش بما نرسد مگر چند روز شمرده . يعنى آن چهل روز كه گوساله پرستيدند كه خداى عز و جل سوگند ياد كرده است كه ايشان را عذاب كند ، چون آن چهل روز عذاب كرد سوگند وى راست شد ، از آن پس از دوزخ بيرون آئيم و قومى ديگر بجاى ما ، و اشارت بمصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ياران كردند - يعنى شما بجاى ما نشينيد