بر پيامبر سزاوار نيست نگاه دزدانه داشته باشد ( 1 ) اين آيه از قرآن هم در تصريح به كفر همين مرد است كه فرود آمده : و كيست ستمكارتر از آن كه به دروغ بر خدا افترا بندد يا بگويد بر من وحى شده با آن كه چيزى بر او وحى نشده و ( كيست ستمكارتر از ) آن كه بگويد من هم آيه نازل مىكنم نظير آن چه خدا نازل كرد ( سوره ى انعام آيه ى 93 ) اجماع مفسران بر آن است كه اين سخن : « من هم آيه نازل مىكنم نظير آنچه خدا نازل كرد » از زبان ابن ابى سرح نقل شده و علتى هم كه براى آن ياد كرده‌اند اين است كه چون اين آيه از سوره ى مؤمنون فرود آمد : « به راستى كه انسان را از مايه اى از گل آفريديم » پيامبر وى را بخواند و آن را بر وى ديكته كرد و چون به اين آيه رسيد : « آن گاه وى را خلقتى ديگر پديد كرديم » عبد اللَّه از تفصيل آفرينش انسان به شگفت آمد و گفت : بزرگ است خدا كه بهترين آفريدگان است . پيامبر گفت : بر من نيز همين سخن نازل شده . اين جا عبد اللَّه به شك افتاد و گفت : اگر محمد راست مىگويد كه بر من نيز مانند او وحى مىشود و اگر دروغ مىگويد من هم سخنى مانند او گفتم ، پس ، از اسلام برگشت و به مشركان پيوست . و همين است كه در آيه آمده : من نيز نازل مىكنم نظير آن چه را خدا نازل كرده . برگرديد به انساب بلاذرى 5 / 49 ، تفسير قرطبى 7 / 40 ، تفسير بيضاوى 1 / 391 ، كشاف زمخشرى 1 / 461 ، تفسير رازى 4 / 96 ، تفسير خازن 2 / 37 ، تفسير نسفى كه در حاشيه ى تفسير خازن چاپ شده 2 / 37 ، تفسير شوكانى 2 / 133 و 135 - به نقل از ابن ابى حاتم و عبد بن حميد و ابن منذر و ابن جريج و ابن جرير و ابو الشيخ - اين مرد پرورش و گرايشى همچون امويان داشته ، او و عثمان هر دو از پستان يك دايه ى اشعرى شير خورده‌اند و همين برادرى رضاعى او را به خليفه نزديك كرده و گرايشهاى وى به امويان او را بر مسلمانان برگزيده داشته و امتيازاتى بخشيده تا از كالاى دنيا بهره اى بيابد و به ثروتى رسد و آن بخشش كلان را بر وى

--> ( 1 ) سنن بو داود 2 / 220 ، انساب بلاذرى 5 / 49 ، مستدرك حاكم 3 / 100 ، استيعاب 1 / 381 ، تفسير قرطبى 7 / 40 ، اسد الغابة 3 / 173 ، الاصابة 2 / 317 ، تفسير شوكانى 2 / 134