نخست به گذشت و بزرگوارى خوانند گان است و ديگر اين كه در چاپ بعدى اصلاحات لازم را به عمل آورم و اينك نيز يكى دو نكته را متذكر مىشوم : 1 در ص 98 و 140 و 141 گزارشى مى خوانيد كه ساخته شده است تا دامن عثمان را از گناه تبعيد ابوذر پاك بنمايد و امينى اين گزارش باقى را كار سعيد بن مسيب دانسته و او را به دشمنى با خاندان پيامبر متهم مى دارد با اين كه به راستى مقام سعيد برتر از اين ها ست و من در پيشگفتار جلد پانزدهم صفحه بيست و شش و بيست و هفت در اين باره توضيحاتى داده ام . 2 در ص 176 و نيز 222 تا 225 گزارشى هائى مى خوانيد كه ساخته شده است تا ثابت كند ابوذر در قيام خود در برابر عثمان ، تحت تأثير عبد الله بن سبا بوده و امينى نيز در پاسخ ، به نفى و انكار اين ادعا اكتفا كرده و به چون و چرا در اصل شخصيت عبد الله نپرداخته ، با اين كه حق بود وجود اين مرد افسانه اى از ريشه مورد انكار قرار گيرد نه اين كه با تسليم به واقعيت وى ، به شاخ و برگ سر گذشتش پردازند كه در اين مورد نيز من در جلد 13 پانويس ص 311 ونيز در يادداشتى كه به آن جلد افزوده ام ( بخش ب شمارهء 3 ) توضيحات لازم را داده ام . 3 در ص 179 مىخوانيد كه اگر كسى زكات واجب خود را پرداخت وظيفهء مالى ديگرى در برابر جامعه ندارد با اين كه هم در ص 182 حكمى خلاف اين را از قول بزرگان دين مىتوان يافت و هم بسيارى از روايات واقوال فقيهان شيعه با آن مخالف است . 4 در ص 30 مى خوانيد : " تفسير نيشابورى كه در كنار تفسير طبرى " در متن " الغدير " به جاى طبرى ، طبرانى ضبط شده و من آن چه را درست مىدانستم نوشتم . 5 در اين جلد هر گاه به جلدهاى 13 و 14 و 15 " الغدير " برگشت مىدهيم مقصود " ترجمه الغدير " است هر چند كلمهء را قيد نكنيم . اما هر كجا نامى از ديگر مجلدات " الغدير " به ميان آيد و كلمهء ترجمه همراه آن نباشد منظور متن عربى " الغدير " است .