شترى بر آن نتاختيد ولى خداوند پيغمبران خويش را به هر كه خواهد مسلط كند و خدا بر هر چيز توانا است . هر چه خدا از اموال مردم اين دهكده‌ها نصيب پيغمبر خويش كرد از آن خدا و پيغمبر و خويشاوندان وى و يتيمان و تهيدستان و در راه ماندگان است ( حشر 6 / 7 ) اين سنت خدا است و سنت پيامبرش ولى عثمان آن چه را در قرآن عزيز بوده فراموش كرده و با قانونى كه پيامبر اكرم درباره ى اموال آورده به مخالفت برخاسته و از روش گذشتگانش روى بر تافته و از جاده ى عدل و انصاف دور شده و فرزندان خاندان فرومايه اش را پيش انداخته ، همان ميوه‌هاى شجره ى ملعونه اى را كه نامشان در قرآن آمده و همان مردان تباهكار و هرزه و ميگسار و بد سگال را . از آن زشت كردار نفرين شده شان بگير تا آن سوگند پيشه ى حقير كه عيبجو و پادوى سخن چينى است . آرى اينان را عثمان از بزرگان نيكوكار ملت و از افراد صحابه ى پيامبر برتر مىشمرد و از مال مسلمانان به يكايك از خويشانش مليون مليون پاره‌هاى زر و سيم مىبخشيد - بدون آن كه هيچ حساب و كتابى را نگهدارد - و ايشان را بر همه ى افراد ديگر - هر كه باشند و هر قدر به پيغمبر نزديك باشند - مقدم مىداشت و هيچ كس هم جرأت نمىكرد به كار امر بمعروف و نهى از منكر پردازد چرا كه به چشم خود مىديدند با كسانى كه به اين دو كار واجب برمىخيزند با چه روش سنگدلانه اى رفتار مىكند و چه پرده درىها و تبعيدها ، و چه كتكها با آن شلاقش كه از شلاق عمر هم سختتر بود ( 1 ) و به دنبال آن هم تازيانه و چوبدستى او مىآمد ( 2 ) و اينك نمونه اى چند از برنامه اى كه خليفه درباره ى اموال پياده كرد .

--> ( 1 ) برگرديد به محاضرة الاوائل از سكتوارى ص 169 . ( 2 ) پس از اين ، داستانش خواهد آمد .