الشيخ الأميني ( مترجم : جمعي از مترجمين )
129
الغدير ( فارسي )
پيمان پيامبر بزرگ با ابوذر 1 - حاكم در مستدرك 3 / 343 - از طريقى كه آن را صحيح خوانده - آورده است كه ابوذر گفت پيامبر گفت : اى ابوذر چگونه خواهى بود هنگامى كه در ميان فرومايگانى باشى ؟ - و انگشتانش را از هم باز كرد - گفتم اى رسول ! مىفرمائى چه كنم ؟ گفت شكيبائى كن شكيبائى كن شكيبائى ، با مردم به اخلاق ايشان به نيكوئى معاشرت كنيد و در كارهاشان با آنان مخالف باشيد . 2 - بو نعيم در حليه 1 / 162 از طريق سلمة بن اكوع آورده است كه ابوذر گفت : من با رسول ( ص ) ايستاده بودم كه به من گفت : اى ابوذر تو مردى شايسته اى و پس از من بلائى به تو خواهد رسيد گفتم در راه خدا ؟ گفت در راه خدا . گفتم خوشا به امر الهى . 3 - ابن سعد در طبقات كبرى 4 / 166 از چاپ ليدن از طريق ابوذر آورده است كه پيامبر گفت : اى ابوذر ! چگونه خواهى بود آنگاه كه فرمانروايان ، غنيمتها را به خود اختصاص دهند ، من گفتم : در آن هنگام سوگند به آن كس كه تو را به راستى برانگيخت شمشير مىزنم تا به خدا ملحق شوم گفت : آيا راهى بهتر از اين به تو ننمايم ؟ شكيبائى كن تا مرا ديدار كنى اين حديث در روايت احمد و ابو داود به اين عبارت آمده : چگونه خواهى بود با امامان پس از من كه اين غنيمت را ويژهء خود گردانند ؟ ابوذر گفت : گفتم : در آن هنگام سوگند به آن كه تو را به راستى فرستاد شمشيرم را بر شانهام مىگذارم و چندان با آن زد و خورد مىكنم تا تو را ديدار كنم ( يا به تو ملحق شوم ) گفت : آيا راهى به تو ننمايم كه بهتر از اين باشد ؟ شكيبائى كن تا مرا ديدار كنى - و به عبارت برخى روايات : چگونه خواهى بود نزد فرمانروايانى كه اين غنيمت را