بلكه شايسته است او را اندرز گويند و بيم دهند و اگر دستورى ناساز با فرمان خداوند داد به جا نياورند . اين برداشت را بر شالودهء سخنانى بسيار و پى در پى استوار داشته‌اند كه از پيامبر - درود و آفرين خدا بر وى - و از ياران او رسيده كه بايد از امامان فرمانبردارى كرد هر چند بيدادگرى نمايند و دارائىها را بربايند و ويژهء خود شناسند كه به راستى پيامبر - درود بر وى - فرمود : بشنويد و فرمان بريد هر چند در برابر برده اى دست و گوش بريده باشيد - يا در برابر بنده اى حبشى - و پشت سر هر نيكوكار و تبهكار نماز بگزاريد و گزارش كرده‌اند كه گفت : فرمانبردار ايشان باش هر چند دارائىات را بخورند و بر پشتت بكوبند ، تا هنگامى كه نماز را بر پا مىدارند از آنان فرمان بريد و به همين گونه گزارشهاى بسيارى در اين زمينه رسيده كه همه را در نگارش خود « اكفار المتأولين » ياد كرده‌ايم و گزارشهاى ناساز با آن را نيز همراه با نماياندن لايهء درونى آنها به گونه اى آورده‌ايم كه هر كس در آن بنگرد - با خواست خدا - از هر پاسخى بىنياز خواهد بود . در ص 186 نيز مىنويسد : اگر كسى با به دست آوردن برترىهائى چند به پايگاهى والاتر از امام دست يابد انگيزه نمىشود كه امام را بر كنار كنيم هر چند كه اگر در آغاز كه خواهيم پيمان فرمانروائى او را بپذيريم كسى برتر از او باشد بايستى كهتران را وا گذاريم ولى با افزونى برترىها كه پس از آن در ديگرى پديد آيد پيش آمدى در كيش ما روى نمىدهد و خود به خود انگيزهء بر كنار ساختنش نمىگردد و اين مانند آن سخن است كه از ياران هم آئين خويش آورديم : اگر پس از آنكه پيمان فرمانروائى امام را پذيرفتيم تبهكار گرديد اين رويداد انگيزهء بركنارىاش نيست هر چند كه اگر در هنگام پيمان بستن به آن گونه بود پيمان به درستى بسته نمىشد و بايد به سراغ كسى ديگر رفت . امينى گويد : و اين هم نمونه اى از آن گزارشهاى بسيار كه باقلانى سربسته انگشت بر آنها نهاده و همه مىرساند كه بايد فرمانبردار امامان بود هر چند