پايان آيه . ما گفتيم آنچه از آن را بر ايمان سودمند باشد مىنوشيم پس در سورهء مائده اين فراز فرود آمد : باده گسارى و برد و باخت و بتپرستى و تيرهاى گروبندى به جز كارهائى اهريمنى ، هيچ نيستند تا پايان آيه ، گفتند خدايا از آن دست شستيم ( 1 ) . و عبد پسر حميد از زبان عطا گزارش كرده كه او گفت نخستين فراز كه در ناروا شمردن باده گسارى فرود آمد اين بود : « از تو درباره ى باده گسارى و برد و باخت پرسش مىكنند » تا پايان آيه پس برخى از مردم گفتند ما براى سودهائى كه در آن مىيابيم آن را مىنوشيم و ديگران گفتند آنچه در آن گناه باشد نيكوئى در آن نيست آنگاه اين فراز فرود آمد : « اى آنان كه ( به آئين راستين ) گرويده‌ايد هنگامى كه مست هستيد نزديك نماز نشويد . . . » تا پايان آيه ، پس برخى از مردم گفتند ما آن را مىنوشيم و در خانه هامان مىنشينيم و ديگران گفتند آنچه ميان ما و نماز گزاردن همراه مسلمانان جدائى بياندازد نيكو نيست پس اين فراز فرود آمد : « اى آنان كه ( به آئين راستين ) گرويده‌ايد باده گسارى و برد و باخت . . . » تا پايان آيه و اين هنگام همه از آن دست شستند ( 2 ) . و چون فرازهاى چندى دربارهء باده گسارى رسيده و گذشتگان - در زمينهء آن - برداشتهاى گوناگونى نموده و گروهى از ايشان ، دو فراز از آن ميان را - كه در دو سورهء بقره و نساء آمده - از گونهء برونىاش بگردانيده‌اند ، بر اين انگيزه در اين كه از چه سالى مىخوارگى ، ناروا شناخته شده سخنانى ناساز باهم در ميانه هست : 1 - برخى آمده‌اند و همان گزارشى را گرفته‌اند كه طبرانى از راه معاذ پسر جبل آورده ، و بر بنياد آن : « نخستين چيزى كه پيامبر - درود و آفرين خدا بر وى و خاندانش - در هنگام برانگيختگى ، مردم را از آن بازداشت ، باده

--> ( 1 ) ن - « الدر المنثور » ج 1 ص 252 و تفسير شوكانى ج 1 ص 197 ( 2 ) ن - « تفسير آلوسى » ج 7 ص 17