الشيخ الأميني ( مترجم : جمعي از مترجمين )

110

الغدير ( فارسي )

‹ 18 › به خاندان پيامبر برگزيده و فرزندانشان مهر مىورزم - و به بستگان و دودمانشان كه پاكترين آفريدگانند - ‹ 19 › از پدر و نياى خويش نشان دارند و گروهىاند كه در چهرهء آنان فروغ پيامبرى مىدرخشد و - نشانه هاى پيشوائى - پرتو مىافشاند ، اختران سپهر سرفرازىاند و ماه دو هفته نشانىهاى كيش خداوندند و كوه‌هاى بردبارى او ، فرود آمدن گاه يادنامهء وى و فرمانروايان دستور او . گنجوران دانش وىاند كه سخن خدا را به گونه اى ناشناخته فرا مىگيرند . خداوندى كه نگاهبان همه است راز خويش را به نزد آنان نهاده ، ستايش آنان در نامهء استوار خداوند به استوارى آمده و آن چه را آدم فرا گرفت ( 1 ) نزد آنان است فرمان ديگر مردم را رها كن كه از روشنگرى تهى است . آن گاه كه امامان براى داورى نشينند ديگران همه لال مىشوند و آن گاه كه لب به سخن گشايند روزگار سراپا گوش مىگردد ، فرمانبرىهاى ما از خدا با دوستى آنان پذيرفته مىنمايد و نامهء فرود آمده از آسمان دربارهء برترىهاى ايشان است - جايگاه بلندشان از همهء زمين برتر مىرود و همه جا را زير بال مىگيرد يادشان همه جهان پيدايش را خوشبو مىسازد بوئى خوش دارند كه از مشگ آنان خود مىنمايد ، موسى خدا را به فرخندگى آنان خواند تا - از رنج - رهائى يافت و پروردگارش از سوى آن كوه با او به سخن پرداخت چون چيزى را بخواهند دشوارىهايش آسان مىگردد و آن گاه كه آشكار شوند دل روزگار از شكوهشان مىلرزد .

--> ( 1 ) سورهء 2 آيهء 35