الشيخ الأميني ( مترجم : جمعي از مترجمين )

105

الغدير ( فارسي )

تو همان كشتى هستى كه هر كس راستى خود را به آن آويخت رستگارى يافت و هر كه از آن بگشت در گرداب بدىها افتاد . ، انديشمندان از فروغ برترى تو بر مىگيرند و از نشانه‌هاى خدايگان دانش مىربايند اگر روشنگرى تو نبود كارها همه به گونه اى سر در گم كننده به هم مىآميخت نه پيش از تو براى انديشه‌ها خواهشى هست و نه پس از تو براى نگرندگان پژوهشى . ، فرازها و نامه‌هاى آسمانى دستور فرمانروائى تو را آوردند برخى به آن گرويدند و برخى از باور داشتن باز ايستادند و اگر تو نبودى هيچ روزى نه آن هماهنگى بود و نه اين ناسازگارى ( 1 ) زيرا مردم در همه هنگام پراكنده‌اند جز به گاه سخن از تو كه همداستان مىگردند ( 2 ) تا برخى در بهشت جاى گرفتند و برخى در دوزخ ، بهترين آفريدگان گروهىاند كه راه تو را پيش گرفتند و بدترينشان آنان كه بر كاستن از جايگاه تو همداستان شدند گروهى نيز - از نادانى - آنچه را شنيدند به گونه اى نادرست باز گردانيدند پس مردم دربارهء تو سه دسته‌اند يكى آنان كه به جائى و الا رسيدند و ديگر آنان كه به نادانى و ناپاكى آلوده گرديدند ، واى بر آن گروه ! چه انگيزه اى از راه راست باز مىداردشان ؟ ! اگر پيروى تو را كنند چه بسيار سود مىبرند اى آن گروهى كه جايگاه وى به نافرخندگى گمراهش كرده !

--> ( 1 ) مردم در اين باره كه بايستى از تو سخن برانند همداستانند ولى در اين كه چه بگويند ناهماهنگ ( برگرديد به ص 106 و زيرنويس آن ) ( 2 ) مردم در اين باره كه بايستى از تو سخن برانند همداستانند ولى در اين كه چه بگويند ناهماهنگ ( برگرديد به ص 106 و زيرنويس آن )