پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله و سلم با مرحله‌ى ظهور حضرت مهدى موعود عجل الله تعالى فرجه الشريف قابل قياس نيست و نمىشود اين دو مرحله را باهم قياس كنيم ، مرحله بعثت مرحله بنيان‌گذارى بود . همه جاه را شرك گرفته بود ، جهان تاريك شده بود ، در آن فضاى تاريك هيج آمادگى لازم نبود . پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله و سلم درجايى مبعوث به پيغمبرى گرديدند كه خرافاتى ترين و لجباز ترين مردم در آن‌جا زندگى مىكردند . مشركين قريش تا هنگامىكه فتح مكه را به چشم خود نديدند ، به اسلام تسليم نشدند . وقتى در فتح مكه ديدند كه مسلمانان بت‌هاى شان را از خانه كعبه بيرون مىاندازند و بت‌ها را يكى پس از ديگرى مىشكنند ؛ به وحشت افتادند و فكر مىكردند كه چه اتفاقى براى آنان خواهد افتاد ؟ بعد از آن‌همه بى احترامى كه به بت‌هاى آنان شد ، ديدند كه آب از آب تكان نخورد ! . « 1 » آن‌وقت فهميدند كه دچار خرافات بوده‌اند و بت‌هاى آنان چيزهاى بىخاصيتى بودند كه هيچ نفع و ضررى از جانب آن‌ها نيست . بعد مجبور شدند آهسته آهسته همه مسلمان شدند ؛ زيرا همه چيز را به

--> ( 1 ) - در آن زمان سيصد و شصت بت در كعبه وجود داشت كه بزرگترين آن‌ها هُبَل بود . حضرت با چوب دستى خود بر آن‌ها زدند و با خواندن آيه 81 سور مباركه اسراء « جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ » آنان را بر زمين انداختند . « ابن ابى شيبه / ج 7 ، صص 403 ، 397 »