كه بسيار زودتر از موعد مقرر به دنيا مى آيند ، گذشت يك يا دو هفته بيشتر در رحم مادر در تكامل عصبى و كاهش هزينه مراقبتهاى بهداشتى تاثير شگرفى دارد . پژوهشگران اين تحقيق طى دو مرحله به مقايسه نوزادان نارسى كه در هفته هاى 24 ، 25 و 26 دوران باردارى و طى سالهاى 1369 تا 1373 به دنيا آمده بودند ، پرداختند و زمان 24 هفته را به عنوان مرحله ظاهرا سرنوشت ساز درتكامل جنين در نظر گرفتند . كودكانى كه اين مرحله بحرانى را طى كرده بودند ، دچار مشكلات عصب شناسى كمترى شدند و والدينشان هزينه بسيار كمترى براى مخارج پزشكى آنها متحمل گرديدند . جثه نوزادانى كه در هفته هاى 24 تا 26 به دنيا مى آيند ( دوره طبيعى باردارى 40 هفته است ) از همه نوزادان كوچكتر است اما با مراقبتهاى ويژه مناسب شمار فزاينده اى از آنها هم اكنون مى توانند زنده و سالم بمانند بر اساس اين مطالعات ، شركت در يك برنامه خوب مراقبتهاى قبل از زايمان براى تمامى زنان باردار بسيار ضرورى است تاخطر زايمان زودرس مورد شناسايى قرار گيرد . بعد از آن با ارائه مراقبتهاى تكميلى مناسب ، براى به تأخير انداختن زمان وضع حمل تا حد امكان و يا حتى تا پايان دوران باردارى مى توان دست به هر اقدامى زد . بررسى 85 نوزاد نارس 10 تا 48 ماهه نشان داد ميزان بروز مشكلات تكامل حركتى شديد تا متوسط نظير فلج مغزى از نظر آمارى حائز اهميت نيست و نتايج آن شبيه نتايج بررسى نوزادانى است كه در هفته هاى 24 ، 25 و 26 به دنيا آمده بودند .