دارند و قرائت ( وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ ) مويد آن است و مىشود كه تسبيح تشريعى باشد كه قرائت ( وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ ) شاهد و مويد آن است . بنا بر اصالت وجود و مقارنه وجود با علم و قدرت ، تسبيح تشريعى ممكن مى گردد . جمله ذرات در عالم نهان * با تو مى گويند روزان و شبان ما سميعيم و بصيرو باهشيم * با شما نامحرمان ما خامشيم ازجمادى سوى جانان جان شويد * غلغل اجزاى عالم بشنويد فاش تسبيح جمادات آيدت * غلغله تعويذها بزدايدت 3 . نظم و حكمت در همه موجودات جارى و از هرگونه نقص و خلل خالى هستند . « الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسِيرٌ . و قال تعالى : الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ . صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ » . فلسفه و علوم تجربى نيز بعدا همين موضوع را ثابت ساخت . فلسفه از اين جهت كه حكم عام دارد بهتر است ، علوم از اين جهت كه جزئيات را بيان ميدارد ومحبت به خدا را برعلاوه ايمان به او بار مى آورد . 4 . اعمال خوب و بد ما از بين نمى رود ، اگر در دنيا آنها را نبينيم در آخرت مى بينيم . « لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً . . . وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً . . . »