مقامات ارشد القاعده و گماردن 8 هزار نيرو در ايالت وزيرستان ( مرز بين پاكستان و افغانستان ) ، جهت مبارزه با شبه نظاميان القاعده اشاره كرد . جالب اين كه پرويز مشرف در سپتامبر 2006 اعلام مىكند كه « بسيارى از آن 8 هزار نفر در درگيرى ها كشته شده اند اما بالأخره كمر طالبان پاكستان شكسته شد » . اين البته بر آمده از روى كرد خاصى سياسى ارتش پاكستان است . بازگشت به مقاله سال 2008 " اشلى جى تليس ( Ashley j Tellis ) " از مؤسسه صلح بين الملل كارنگى ، - كه در آن مىآورد : « هركجا ارتش پاكستان احساس كند كه شبه نظاميان تروريست در مسير اهداف ملى آن گام بر نمىدارد ، گوش آن ها را مى پيچانند » . - شكلى واضح ترى از اين حقيقت به ما مىنماياند . حمايت I S I از تروريسم و طالبان ، بزركترين مانع بر سر راه تحقق صلح دوستى بين پاكستان و افغانستان است . دولت اوباما طى چند سال اخير تلاش بسيارى براى شكل گيرى همكارى و صلح سه جانبه تحت عنوان " محور تعاون امريكا - پاكستان - افغانستان " به كار گرفته است ، اما افغانستان پيوسته عدم رضايت خود از پاكستان به علت حمايت از حضور تروريسم در اين كشور را اعلام كرده است . در نقطه مقابل ، مشرف در سال 2006 منكر اين حمايت شد ؛ و آصف على زردارى ( همسر بى نظير بوتو - در مصاحبه خود با شبكه " سى ان ان " در مى 2009 ، انكار اين حمايت را اين گونه ابراز داشت : « ببينيد اين كه مى گويند ما از تروريسم حمايت مىكنيم ، حرف بى جاست ؛ هر سازمان اطلاعاتى منابع خود را دارد ، مثلا اگر بگوييم سازمان سيا با القاعده همكارى مىكند ، شما مى پذيريد ؟ اين كه ما منابع خاص خود را داريم ، به اين معنا نيست كه با تروريست ها همكارى مىكنيم » . " اشلى تليس " در فبرورى 2008 در گفتگوى خود با وبسايت " CFR . Org " قوياً بر اين تأكيد كرد كه I S I القاعده را به عنوان يك " سرمايه استراتژيك " مى