بود . عبد الناصر مىتوانست سرمايه عظيم شوروى عليه اسراييل و ديگر دشمنان باشد . KGB با رمز گشايى از تمامى كشور هاى عرب و شناسايى عوامل خرابكارى عليه سفارت هاى خود در كشور هاى جهان سوم ، ظرفيت هاى موجود را بررسى كرده و عوامل جديد خود در خاورميانه را استخدام كرد ؛ يكى از اين عوامل " سامى شرف ( Sami Sharaf ) " مشاور اول امنيتى عبد الناصر بود . در سال 1958 عبد الناصر به مسكو دعوت و در آن جا توسط روسايي KGB پند ها و مشاوره هاى به او داده شد ؛ مسكو به هر وسيله ممكن از دولت عبد الناصر حمايت كرد . بنابر گفته هاى " كيم فيلبى " كه پيشتر معرفى گرديد دولت عبد الناصر يك دولت " دموكرات سوسياليست " بود . شوروى قدرت ارتش مصر را بسيار زياد مىديد ، اما با پيروزى اسراييل در جنگ 1967 بر روساى دولت شوروى و KGB مسلم گرديد كه عرب ها عملًا قدرت روبرويى و منازعه را نداشته و بازوى قابل اطمينانى نيستند ؛ به همين دليل شوروى با چرخش استراتژيك عمليات تسلط بر خاورميانه را خود به دست گرفت . پس از جنگ ، عبد الناصر ضعيف و زخم خورده ، اقدام به اعطاى امتيازات بيشتر به روس ها كرد . پس از مرگ مشكوك عبد الناصر كه به انور السادات منتسب است ، وى به قدرت رسيد . در آغاز سعى براى مقابله با اسراييل كرد ، اما چون توفيق نيافت ، سر تسليم و اطاعت خم كرده و تماماً در خدمت سياست هاى امريكا قرار گرفت . KGB عرصه كار را سخت ديد و هرچه تلاش كرد تا او را متقاعد كند كه امريكا سعى در نشان دادن او به عنوان نوكر اسراييل و امريكا ، مأمور سيا ، منحرف جنسى ، معتاد به مواد مخدر ، و بيمارى روانى در رسانه هاى غير عربى دارد ، موفق نشد . سادات روس ها را پس زد و اين خشم آن ها را در پى داشت . طرح ترور سادات برنامه ريزى شد ، اما اين امر مسجل نگرديد تا اين