« الحرب قد بان لها الحقايق ؛ جنگ حقايق را آشكار مىكند . » در جنگ حلوا تقسيم نمى كنند ، در جنگ سرها از تن جدا مىشود ، دستها از تن ها كنده مىشود ، تن ها بى سر مىشود ، از شمشيرزدن اغراض مبارزان و جنگجويان آشكار مىشود ، از مقاومت و پايدارى و نترسيدن ، حق و باطل آشكار مى گردد . موضعگيرى امويان و هاشميان از اول انقلاب اسلامى در مكه و مبارزات مسلمانان در بدر و احُد و احزاب و خندق و حنين و غيره معلوم بوده . جمله دوم على اكبر خيلى مهم است . ( در اين چند سال ، چه در شبهاى قدر ، چه در ماه رمضان و چه در ايام عاشورا اكثريت مجلس در حوزه علميه خاتم النبيين ( ص ) را جوانها تشكيل ميدهند . سابقاً پيرمردها مى آمدند ولى امروزه جوانها مى آيند و عمده جوانها هستند . من فكر مى كنم تمام پولهايى را كه در اين حوزه مصرف شده و تمام زحماتى كه براى ساخت آن كشيده شده با آمدن جوانهاى عزيز در يك شب قدر و خواندن صد ركعت نماز و دعاى جوشن كبير ( كه هزار نام خداست ) و در شبها و روزهاى عاشورا كه مجلس امام حسين ( ع ) را برپا مى كنند ، جبران مىشود . ) من مى خواهم به فرزندان عزيز خود بگويم كه على اكبر خطاب به دشمن چه مى گويد ؟ صدا مى زند : « والله رب العرش لا نفارق جموعكم او تغمد البوارق ؛ به پروردگار عرش قسم ! دست از شما بر