حُسَينُ مِنّى وَ انَا مِن حُسَين ؛ محبت امام حسين ( ع ) محبت پيغمبر است . هركس كه روز قيامت به بهشت برود چه بخواهد چه نخواهد بايد طوق اخلاص مندى و ارج گزارى امام حسين را به گردن بيندازد . پيغمبر در مورد امام حسن و امام حسين ( ع ) چه فرموده است و مسلمانان از آنحضرت چه روايت كرده اند ؟ « الحَسَنُ وَالحُسَين سَيِّدا شَبابِ اهلِ الجَنَّة ؛ يعنى حسن و حسين ( ع ) دو سيد و آقاى جوانان بهشت اند . » هر كس به بهشت برود ، پير نمى رود بلكه همه جوان مى شوند بعد از آن به بهشت مى روند . زن و مرد همه جوان مى شوند و همگى بايد آقايى و سيادت امام حسين را قبول كنند ، آنهائى كه در اينجا با امام حسين ( ع ) و قيامش مخالفت مى كنند ، جايشان در بهشت نيست . امام حسين ( ع ) بزرگترين كار را انجام داد . قبلا عرض كردم كه مسأله امر به معروف و نهى از منكر در نظر ابتدايى در حادثه كربلا مطرح است و واقعا چنين نيست و روايتى كه مى گويد : « من براى طلب اصلاح در امت جد خود قيام كرده ام » اگر از امام ( ع ) صادر شده باشد ؛ منظور از امر به معروف و نهى از منكر در حق توده هاى مردم آن زمان بوده است كه اگر به وسيله قيام حكومت به او برسد مردم را نهى از منكر و امر به معروف كند و در بين مردم اصلاحات را بوجود بياورد اما يزيد نه محتاج به امر به معروف بود و نه محتاج به نهى از منكر ، بلكه او دين را از ريشه قبول نداشت .