كمال خود در حركت دائمى هستند و در وجود آنها و در ذرات شان ماشين خودكارى گذاشته شده است تا آنها را به هدف شان برساند . تمام موجودات ، هدايت ابتدايى ( تكوينى ) دارند و بعد از « وجود » موضوع « هدايت » پيش مى آيد ، هدايت يعنى جهت دهى كه خدا اين موجودات را بسوى اغراضى كه براى آن آفريده شده اند ، جهت دهد « رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » . يك هدايت همين هدايت طبيعى و عام است . 2 هدايت غريزى ، كه مخصوص حيوانات است . خداوند در وجود حيوانات غرايزى قرار داده است كه آنها را بسوى هدف شان هدايت مىكند . استاد بزرگوار ما ، حضرت آيت الله العظمى خويى ( رحمة الله عليه ) براى ما حكايت مى كرد كه در ايام جوانى ، شبى در خانه تنها و در اتاقى در طبقه دوم منزل خواب بودم كه تماس شئ نرمى را با پايم احساس كردم . از خواب بيدار شدم ، ديدم كه گُربه اى صورت خود را به كف پايم مى مالد . بلند شدم گربه را بيرون كردم و در را بستم . با خود گفتم اين گربه سربسر من مى گذارد . دوباره به خواب رفتم . مرتبه دوم باز اين كار تكرار شد و ديدم كه گربه بسيار با لطافت و ادب و احترام صورت خود را به كف پايم مى مالد . ترسيدم و دوباره گربه را از اتاق بيرون كردم و در را بستم و خوابيدم كه براى بار سوم اين عمل گُربه تكرار شد . فهميدم كه گربه با من كارى دارد و مرا رها