عوام غافل شيعه بايد متوجه باشند ، كه در تمام كتب فتوايى شيعه ( توضيح المسائل مجتهدين عظام را ملاحظه كنيد ) بدگويى به صحابه اجازه داده نشده . تا چه رسد كه بدگويى مورد تحسين باشد . نتيجه بحث‌هاى عامى و تاريخى هرچه باشد ، بايد بفهميم كه ايجاد درگيرى و عداوت و خون‌ريزى ميان مسلمانان و حتى تضعيف اسلام بهرنامى كه باشد ، از محرمات كبيره است و شيطان نبايد مسلمانان را فريب دهد . بهترين زمينه اتحاد مسلمانان احترام نمودن مذاهب و عقايد همديگر است و اجتناب از تحريك احساسات همديگر . يك شيعه به فتواى امام ابو حنيفه عمل نخواهد كرد و نيز يك فرد سنّى به نظر امام جعفر صادق عمل نمىكند . ولى احترام امام صادق و ابو حنيفه بعنوان پيشواى ميليونها مسلمان بايد مسلم باشد و نبايد كه به شخصيت هاى علمى اسلامى بىاعتنايى نشان داد . و عواطف همديگر را جريحه دار نمود . كه عملى است جاهلانه و غلط . در روانشناسى ميگويند ، تأثير فرد بيشتر از تأثير اصل است . اختلاف علمى ، اختلاف در اصل است كه منشأ نزاع و خونريزى