كه رائج گشته است . ( جواب ) : حكمت ان اينست كه بوسيله گفتن و تلقين معناى ان جمله بنفس خود از اسارت و اندوه و تسليم شدن به ذلت و حوادث ناگوار زندگانى نجات يابد و بزرگى خود را فوق و بالاتر از همه بدبختيهاى كره زمين بداند ، مسلمان به اين جمله مىخواهد بگويد ما از خدائيم ( و از جانب او امده‌ايم ) و ما بسوى او برميگرديم و عظمت روحانى ما زياد است و نبايد كه از مشكلات جزئى ناراحت شويم خصوصا كه مدبر جهان حكيم و مهربان است ، هيچ نا برابرى و ستمى بما نمىشود و همه چيز حساب و پاداش دارد . مسلما روح بهر مقدارى كه به خداوند نزديكتر باشد كمتر به ناراحتى و غم و اندوه در موقع مصيبت ، و به تكبر و فساد در موقع نعمت مبتلا مىشود و زندگانى او وقار خاصى پيدا مىكند و از خداوند مىخواهيم بما و شما توفيق تقرب به خود را بدهد . ( س - 26 ) : اگر قدرت سياسى در آينده كشور ما به كسى برسد كه از شما مشوره بخواهد شما به او چه نظر ميدهيد . ( جواب ) : از شعار تا عمل فاصله زيادى وجود دارد ان شاعر ميگويد : ز احمد تا احد يك ميم فرق است * جهانى اندر اين يك ميم غرق است بهرحال من به او سفارش ميكنم : 1 - كه عدالت اجتماعى را شديدا مراعات كند ، از تنگ‌نظرى و تمايلهاى مذهبى و نژادى و منطقه‌اى بسيار بدور باشد و همه مسلمانان كشور را يكسان