4 - خداوند مريد و بااراده است و مانند علل مادى بىاراده نيست در اينكه اراده از صفات ذاتى و يا از صفات فعلى است بين متكلمين شيعه اختلافى وجود دارد . 5 - خداوند ادراك دارد يعنى محسوسات را درك مىكند ( سميع و بصير شنوا و بينا است ) بدون اينكه جسم باشد . 6 - 7 - خداوند اول ندارد و قديم است و اخر ندارد ، ابدى مىباشد . 8 - خداوند متلك است و قرآن مجيد كلام خداوند است و در كلام خود صادق است زيرا دروغ از جهل و يا عجز و يا از عبث صادر مىشود كه در حق خداوند ( ج ) منفى است . چند مطلب : 1 - هر صفتى كه موجب كمال باشد صفت ذاتى شمرده مىشود . 2 - صفات ذاتى كه عين ذات واجب الوجود است قديم و ابدى است ولى صفات فعلى او حادث است يعنى خداوند در ازل خالق رازق و زنده‌كننده و ميرانده نبوده است چون جهان حادث است بعد خلق فرموده و رزق داده و انسان و حيوان غيره را زنده نموده و ميرانده است و هكذا . 3 - در تفصيل مباحث علم و قدرت خداوند اقوال گوناگونى وجود دارد كه نظر اهل سنت و شيعه بحمدالله متفق است و اختلافى وجود ندارد . 4 - اختلاف مشهوريكه بين متكلمين دو طرف وجود دارد در تفسير كلام است كه ايا كلام قديم است يا حادث كه ذكر ان در اينجا لزومى ندارد . 5 - شيعه عدالت را يكى از صفات فعلى خداوند ميداند و اينكه خداوند