براى حفظ اتحاد مسلمانان است . تقيه گذشته از اينكه مطابق فطرت و عقل آدمى است ، در قرآن مجيد نيز حداقل در دو آيه مشروعيت ان ثابت شده است و مسلمانان چه شيعه و چه سنى انرا قبول دارند ، بلى تقيه دائر مدار ترس از ضرر است وقتى ضررى نبود تقيه هم موردى نخواهد داشت . در اينجا براى توضيح جواب سوال خود به مطالب ذيل توجه كنيد : 1 - تقيه عمومى و تقيه فردى شيعه در طول تاريخ تقيه عمومى نداشته ورنه امامان و علما و حتى عوام انان باينهمه مصائب وارده از دربار بنى اميه و دربار بنى عباس و ساير حكومتها مبتلا نمىشدند . شيعه تا امروز هزاران كتاب در تفسير قرآن و عقايد اسلامى و مذهبى و در فقه و حلال و حرام و در معارف اسلامى و ساير علوم دينى تاليف و منتشر نموده‌اند و هيچ چيز شيعه مخفى نمانده و معقول نيست كه مخفى بماند در همين افغانستان عزيز ما صدها مساجد و مدارس دينى و حسينيه‌ها ( اماكن تبليغ ) و صدها هزار جلد كتابهاى متنوع مذهبى شيعه وجود دارد . و همه ميدانند شيعه به دوازده امام اعتقاد دارند و دست باز نماز مى خوانند و بر مهر سجده مىكنند و هكذا بالاخره هيچ امرى در عقايد و عبادات و معاملات و نكاح و غيره پنهان نمانده ، هركس اهل مطالعه باشد انها را با اندك تتبع بدست مىآورد . و هركس ايران برود هر كتابى كه خواسته باشد از كتابخانه‌ها و كتابفروشيها در اختيار او قرار ميگيرد . شيعه در همه كشورها و بشمول افغانستان نماز جماعت دارند و در اذان و اقامه اشهد ان عليا ولى الله ميگويند ، تقريبا بيست سال قبل در قندهار وقتى