در دوران‌هاى گذشته مردم شيعه به طور غالب ، جز در مناصب بسيار پايين دولتى ( كاتب ، سركاتب و مأمور مثلا ) در پست‌هاى مهم نقش نداشته‌اند و جرم‌شان شيعه بودن‌شان بوده است ! اين تبعيض غير منصفانه داستان‌هاى زيادى دارد و ما به خاطر عدم تحريك احساسات شيعيان از بيان آن خوددارى مىكنيم . به نظر ما لازم است مردم شيعه به خاطر وحدت ملى ، ترقى كشور ، اخوت اسلامى و ممانعت از مداخلهء خارجى به اندازه كميت خود وزير و سفير داشته و در همه امورات دولتى سهيم باشند . ما خواهان تطبيق عدالت اجتماعى دربارهء همهء اقوام كشور ( ازبك ، تاجيك ، پشتون ، هزاره و . . . ) هستيم و آن را مطابق دستورات قرآن عامل ترقى و سعادت كشور و ملت خود مىدانيم و بدترين وحشت اين است كه لياقت افراد ناديده گرفته شود و تنها نژاد او موجب برترى و امتيازدهى گردد كه مصداق بارز خسران دنيا و آخرت ملت و حكومت است . در اين‌كه شيعيان چند درصد نفوس كشور هستند ، اختلافاتى وجود دارد كه گاهى به افراط و تفريط مىرسد ، سبب اين اختلاف اين است كه ما تاكنون احصائيه رسمى و قابل اعتماى از شيعيان افغانى نداريم ، بلكه متأسفانه احصائيه علمى و فنى تاكنون نسبت به كل نفوس كشور صورت نگرفته است . سوم : تعديل نظام ادارى سومين خواست‌هاى شيعيان تجديد و تعديل نظام ادارى ظالمانه داوود خانى است كه در ساختار ولسوالىها و ولايات ، به كار گرفته شده است . مثلا ولسوالىهاى ولايات مشرقى و بعضى جاهاى ديگر از چندهزار انسان معدود تشكيل شده ولى ولسوالىهاى ولايات ديگر از چند برابر نفوس ولسوالىهاى مشرقى و . . . به وجود آمده است كه بدين وسيله خواسته‌اند حق مردم شيعه و حتى حق اقوام سنى غير پشتون را ضايع كنند ! ! زيرا هر ولسوالى حوزهء رأىگيرى نمايندگان شوراى ملى بوده و مىباشد . به عبارت ديگر گاهى از طرف يك‌صدهزار شيعه مثلا يا سنى غير پشتون يك نماينده به مجلس شوراى ملى راه پيدا كرده ولى در مناطق پشتون نشين گاهى از طرف بيست هزار نفر مثلا يك نفر نماينده در مجلس حضور يافته است كه عواقب بد اين كار براى صاحب‌نظران به خوبى آشكار است . مدعاى ما اين است كه براى تشكيل ولسوالىها و ولايات معيار معقول و ميزان واحدى در تمام كشور مدنظر گرفته شود و اين نوع تبعيض ها ، از فضاى كشور براى هميشه رانده شود . ما گمان نمىكنيم هيچ عاقلى در