7 - معنويت و روحانيت دانشمندان دينى بر تمايلات مادى آنان هميشه به خاطر خوف خدا بايد بيشتر باشد و الّا مقام دينى آنان پايدار نخواهد ماند ، و معنويت انسان هميشه پايدار است . 8 - تغاير قول و عمل عالم باعث سقوط اوست قرآن مىفرمايد : « لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ . . . » . 9 - در مقابل همه حتى نوجوانان و زنان تواضع و فروتنى خود را حفظ كند و از خود مداحى نكند ، فلا تزكوا انفسكم ، تكبر از گناهان كبيره است و متكبر ، ذليل مىشود . و فى صحيح معاويه بن وهب عن ابى عبدالله ( ع ) : « اطلبوا العلم و تزينوا معه بالحلم و الوقار و تواضعوا لمن تعلمّونه العلم ، و تواضعوا لمن طلبتم منه العلم و لا تكونوا علماء جبارين فيذهب باطلكم بحقكم » . به نظر من تواضع حضرت پيامبر يكى از دلايل نبوت آن حضرت است ، ممكن است كسى توهم كند كه تواضع آن حضرت در مكه مكرمه به خاطر تحصيل جاه و موقعيت بوده ، ولى در مدينه آن حضرت به اوج ترقى و بلندى رسيد و همه چيز در فرمان او بود لكن تواضع آن حضرت اگر بيشتر نشده باشد كمتر هم نشد و در مقابل همه متواضع بود و از امكانات مادى لذت نبرد و خوراك و پوشاك ايشان ناچيز بود و اين موضوع باعث افتخار همه مسلمانان جهان است . خودپسندى و خودخواهى بسيار زشت و نفرت برانگيز و از نظر اخلاقى و اجتماعى و روحانى مذموم و محكوم است . علامت علم اين است كه شخص خود را نزد خدا مقصر بداند بهترين سرمشق براى عالم اين آيه است : « وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ » ، مىبينيد كه تواضع از علم و وحى در جمع شدن مردم مؤثرتر است . البته موارد ديگرى هم است كه از مطالب مذكور درين فصل حال آن‌ها نيز ظاهر مىشود . 10 - لزوم عدالت اهل علم : مواظبت بر وظايف شرعيه و به جا آوردن واجبات و ترك محرمات و مراقبت بر مستحبات و اخلاقيات از بزرگترين مسئوليت‌هاى علماء است ، عالم فاسق از رحمت خدا دور تر و به شيطان نزديكتر است ، كدام دسته در قرآن به سگ و الاغ تشبيه شده است : « فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ » ، « كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً » . بر اساس يك روايت مسئوليت يك عالم بيشتر از دو صد برابر مسئوليت جاهل است من درين باره توضيح نمىدهم و همه مىدانند كه فساد عالِم فساد عالَم است . خداوند بفضل و كرم خود به همه علما و طلاب به شمول نگارنده مقصر و بىبضاعت توفيق علم و عمل را عطا فرمايد .