رابعاً مردم نيكوكارى هستند كه با تشويق اين انجمن به ساختن بناهاى دينى اقدام مىكنند ، اين انجمن بايد به ترغيب آنان بپردازند و در ساختن مدارس و مساجد و مراكز افتاء و تحقيقات و يا براى ماهانه محصلين از اينان استفاده ببرند ، گاهى ممكن است ، يك نفر از عهده يك ساختمان برآيد و گاهى چند نفر اين كار را انجام دهند . مردم خزانه غير خالى شدنى خداوند هستند ، اگر اطمينان پيدا كنند كه پول به جاى مناسبش خرج مىشود و حيف و ميلى به عمل نمىآيد ، كمك مىكنند ، و اين موضوع تجربه شده جمع كثيرى از علما مىباشد ، نگارنده در دوره جوانى چندين مسجد خوب و يك مدرسه و يك حسينيه در شهر قندهار و ولايت هلمند بنا نمود و پول آن را به سهولت از دوستان قليل خود گرفت كه آن زمان به چندين ميليون افغانى مىرسيد . يادم نمىرود يك روز جمعه در آخر خطابه و جلسه وعظ ، به زنان قندهارى حاضر در جلسه كه در طبقه فوق نشسته بودند گفتم : همشيره‌ها دو مثقال طلا براى رنگ كردن مسى گلدسته‌هاى مسجد ضرورت است ، مىشود قيمت اين دو مثقال طلا را از مردها بگيريم ، ولى دلم مىخواهد آن را شما زنان بدهيد ، مىدانيد كه زنان متدين در آن روز جمعه چه مقدار از زيورات خود را دادند ؟ و جمعه آينده دوباره چه قدر طلاهاى زينتى خود را آوردند ؟ شايد باوركردنى نباشد كه بگويم اين زنان فقير در دو روز حدود يك كيلو طلا را آوردند كه دو مثقال آن به كار رفت و بقيه فروخته شد و به مصرف ديگر آن ساختمان رسيد . در طول دوران جهاد مقدس ما - به استثناى دو سال اخير آن هيچ كمكى به حركت اسلامى از هيچ دولتى صورت نگرفت ، چون از استقلال ما خوش‌شان نمىآمد ، ما هم مصارف دفاتر و اعزام مجاهدين خود را از مردم نيكوكار كشور خود كه در داخل كشور يا خارج بودند مىگرفتيم و به كار خود ادامه مىداديم . من امانت داشتم يا نه خدا مىداند ، ولى مردم ما باور داشتند كه من در پول آن‌ها خيانت نمىكنم ، لذا با كمال ميل در كارهاى خيريه عام المنفعه كمك مىكردند . روزى ( شايد در سال‌ها 1350 و 1353 ش ) يك نفر تاجر چند صد هزار افغانى كه آن وقت مبلغ قابل توجهى بود براى من آورد كه نوت‌هاى صدافغانى و پنجاه افغانى و هزار افغانى بود ، من آن‌ها را قبول نكردم و گفتم من جايى براى نگهدارى اين پول تا موقع مصرف آن ندارم ، بايد همه را نوت هزارى به يارى ، آن تاجر كه فعلًا مرحوم شده - بدون ناراحتى برگشت و نوت‌هاى هزارى آورد . شبيه اين حكايت‌ها زياد است و حتماً دانشمندان دينى ديگر نيز چنين نمونه‌هايى را در زندگانى خود به ياد دارند . غرض اين كه با حفظ تقوى و امانت ، مردم مسلمان چه در كشور ما و چه در ساير كشورهاى اسلامى در امور خيريه دينى شركت مىكنند و بايد براى تشويق آنان از طرق معقول و اخلاقى استفاده نمود .