مصرف مال در اين مورد واجب شرعى است ، و به عبارت ديگر حفظ جان واجب و هلاك ساختن جان كه يك نوع خودكشى است حرام بزرگ مىباشد . 2 - مورد احتياج ، كه اگر پول مصرف نشود انسان به سختى گرفتار مىگردد . صرف مال در اين مورد براى رفع عمر و حرج و سختى هيچ اشكال شرعى ندارد ، و مسلمان با وجدان آرام مىتواند پول مصرف كند . 3 - مورد هوس‌ها و هم‌چشمىها : مصرف مال در اين مورد اگر به اسراف ، برسد حرام است قرآن مىفرمايد إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ . ( اسرى / 2 ) اسراف كنندگان برادران شياطين‌اند . و گاهى شديدا مكروه است . زهد اسلامى همين جا است كه اولا محبت به مال و هوسبازى به آن را نداشته باشد ( نه اين كه سرمايه نداشته باشد ) و ثانيا بهتر است آن را در موارد ضرورت و حاجت خود و ديگران مصرف كند ، و نه در موارد هوس . خواننده عزيز در اين دستور دقت كند كه اگر مسلمانان اموال خود را در دو مورد فوق مصرف مىكردند و از هوس‌هاى خام و