مىكند . خداوند حكيم و جميل است و از او جز جميل و زيبا صادر نشود و شرورى كه از انسان‌ها و حيوان‌ها و آيا از عوامل طبيعى صادر مىشود و به ملاحظه حال ما شر پنداشته مىشود در سطح بالا و ملاحظه نظام عمومى شر قليلى است كه خير كثير را در بر دارد . نگارنده كم‌بضاعت اين موضوع را در كتاب‌هاى كلامى خود مفصلا شرح داده است . وقتى كسى صاحب اين ديدگاه باشد از زور روزگار گله و شكايتى ندارد ، ناكامىهاى خود را هرچند به ملاحظه شخصى خود ، ناپسند مىداند ، ولى به لحاظ نظام عمومى محيط انسان‌ها و يا نظام حاكم بر كره زمين نيكو مىداند و براى او گوارا مىگردد . اعتقاد به حكمت خدا كه از علم و قدرت او اثبات مىگردد ، رنج‌ها و ناراحتىهاى روانى زيادى را از صفحه وجدان و عمق روح آدمى زايل مىگرداند و اعصاب او را از ناتوانى ، و سلول‌هاى او را از پوسيدگى و اعضاى او را از بيمارى نجات مىدهد . ولى دين يك خاصيتى ديگر دارد كه در عين راحتى عقلانى ، احساسات افراد مبتلا به مصيبت متدين آگاه را به كمك بيچارگان و درماندگان و بلاديدگان تحريك مىكند .