فصل چهارم : أحكام تقنين ( قانون‌گزارى ) مساله 86 : لوايح و طرح‌هايى كه براى تصويب به مجلس ارايه مىشود ، اگر نماينده حكم شرعى آن را به حسب مذهب خود مىداند . به همان‌گونه بايد رأى بدهد و مخالفت مذهب جايز نيست و اگر حكم نرا نمىداند بايد از عالم جيد خود ( نه از هر ملايى كه رتبه علمى او معلوم نيست ) بپرسد و در حال بىخبرى جايز نيست كه به آن رأى مثبت و يا منفى بدهد بلكه رأى ممتنع مىدهد هرچند بداند رأى او هرچه باشد در اين مورد بىتاثير است . بلى رضاى به حرام ، حرام است . اين موضوع از نظر شرعى بزرگترين وظيفه نمايندگان مسلمان است ، چه نماينده انتخابى و چه نماينده انتصابى . و بايد متوجه بود كه مخالف مصالح ملى و منافع عمومى و يا مضر بودن به جمعى از مسلمانان در