نه بىصاحب است و نه بىسرپرست و نه بىهدف . آفريدگار و سرپرست و مدبر آنها ، خداوند مىباشند و هدف از خلقت همه اشياء خصوصا انسان ، تكامل ( رسيدن به كمال ) است . رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى ، « پروردگار ما كيست كه لباس وجود را بر ماهيّات پوشانيد و سپس ( آنها را به سوى كمال لايق‌شان ) هدايت نمود » و چون آفرينش ( حكم تكوينى ) از اوست حكم تشريعى ( قانون گزارى ) نيز از اوست . مساله 34 : در نظام‌هاى دينى رجوع كردن به آراى عمومى در مباحات جايگاه بلندى دارد كه بعدا ذكر مىشود ، و قوه مقننه در همين فضاى وسيع دست باز دارد . و همچنين در استفاده كردن از عناوين ثانوى كه در فصول بعدى آن را تشريح مىدهيم . مساله 35 : رجوع كردن در امور اقتصادى و حقوقى و سياسى و اخلاقى و در احوال شخصى و فاميلى به قوانين وضعى اين دولت‌ها حرام است و بايد مسلمان به أحكام دينى خود عمل كند ، مگر در حال اضطرار به اندازه ضرورت . مساله 36 : دورى از زمامدار ظالم و طغيان‌گر كه به زور بر مردم حكومت مىكند و به دستورات دينى پايبندى ندارد واجب است ، قرآن كفر به طاغوت را دست زدن به دستگيره مستحكم‌تر ( العروة