مانند گرفتن ماليات ، جايز است كه انسان به زور بگيرد ؛ ولى اين‌كار نيز براى ملاها مناسب نيست ، اگر يك‌نفر ملا به زور از مردم ماليه بگيرد ، آبرويش مىرود ، جايگاه اجتماعى خود را از دست مىدهد ، مردم ديگر به او اعتماد نمىكند ! . وقتى يك ملا اعتماد خود را از دست بدهد ، نمىتواند در بين مردم جايگاه اجتماعى داشته باشد . بعضى اشخاص كه مردم‌دارى را بلد نيستند ، تمام مشكلات را به‌گردن شانس خودشان مىاندازند ، ما بدبخت بوديم ، بيچاره بوديم ، مردم از ما دور شدند ، كسى به ما اعتماد ندارد . اين‌عده ، بىجهت شانس خود را متهم مىكنند ، شانس چيست ؟ دنيا محل جستجو و چاره‌جويى و تدبيراست ، شما نتوانستيد اراده مردم را كنترل كنيد ، راه و روش مردم دارى را بلد نبوديد ، شكست خورديد ، اكنون بدون جهت شانس خود را متهم مىكنيد . با توجه به اين مطلب ، يكى از راه‌هاى مهم اداره و كنترل مردم ، مشوره كردن با آنان است . مشوره كردن هم از نظر روانى فايده دارد و هم از نظر عقلى ؛ زيرا رأى چند نفر بهتر از رأى يك نفر است ، فرد ممكن است اشتباهات زياد داشته باشد ؛ اما وقتىكه اجتماع به وجود آيد ، پنجصد نفر ، هزار نفر مىشود ، از يك‌سوى احتمال اشتباه به حدّ أقل مىرسد و از سوى ديگر ، مردم به انسان اعتماد مىكنند ، به همين دليل أمر شده است كه در كارها باهم مشوره كنيد . بعضى از مفسرين مىگويند : مشوره براى مردم مستحب و بر پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم واجب بوده است .