امام حسين ( ع ) در شب عاشورا اصحاب خود را مخير فرمود كه از محل خطر ، خودشان را دور كنند آن‌ها در جواب حضرتش بياناتى مبنى بر استقامت وفادارى نمودند كه در اين‌جا كلمات دو نفر آن‌ها ثبت مىشود : اول - مسلم بن عوسجه كه در آن دل شب چنين عرض كرد ! يابن رسول الله آيا ما آن‌كس باشيم كه دست از تو بازداريم به كدام حجت در نزد خداوند متعال اداى حق تو را عذر بخواهيم ، نه به خدا قسم من از خدمت شما جدا نشوم ، تا نيزه‌هاى خود را در سينه‌هاى دشمنان تو فرو برم و تا دسته شمشير در دست من باشد اندام آن‌ها را مضروب سازم و اگر مرا سلاح جنگ نباشد به سنگ با ايشان محاربه خواهم كرد ! سوگند به خداى كه ما دست از يارى تو بر نمىداريم تا خداوند بداند كه ما حرمت پيغمبر ( ص ) را درباره تو رعايت نموديم ! به خدا قسم كه من در مقام يارى تو به مرتبه‌اى مىباشم كه اگر بدانم كشته مىشود آن‌گاه مرا زنده كنند و بكشند و بسوزانند ، و خاكستر مرا بر باد دهند و اين عمل را هفتاد مرتبه با من به جا آورند هرگز از تو جدا نخواهم شد تا گاهى كه مرگ را در خدمت تو ملاقات نمايم و چگونه اين خدمت را به انجام نرسانم و حال آن‌كه يك شهادت بيش نيست و پس از آن كرامت جاودانه و سعادت ابدى است .