و الاسلام ما ظهر من قول او فعل و هو الذى عليه جماعة من الناس من الفرق كلها و به حقنت الدماء و عليه جرت المواريث و جاز النكاح و اجتمعوا على الصلاة و الزكوة و الصوم و الحج فخرجوا بذلك عن الكفر و اضيفوا الى الايمان . يعنى اسلام گفتار و كردار ظاهر است ، و همين گفتار و كردار است كه گروه مردم كه عبارت از تمام فرقه‌ها ( يعنى مذاهب اسلامى ) باشد بر آن است و به همين جهت خون مردم محفوظ شده ، ميراث‌ها بر آن تقسيم مىشود و نكاح جايز مىشود و اجتماع كرده‌اند بر نماز و زكات و روزه و حج ، و به همين وسيله از كفر خارج شده به ايمان نسبت داده مىشوند ! ما در اين‌جا به عوض ذكر فتاوى علماء و مجتهدين شيعه ( دو سه روايت ) نقل كرديم و سرش اين بود كه فتواى علماى شيعه بر اسلام سنىها و حسن معاشرت با آنان منحصر به يك كتاب و دو كتاب نيست ، بلكه اسلام و طهارت و احترام جان و مال و جريان ميراث و غيره تقريباً اجماعى و مورد اتفاق است ، چنان‌چه اين موضوع در تمام كتب فقهى شيعه در باب نجاسات كه كفر معنى مىشود به چشم مىخورد روى اين بيانات دانسته شد كه اختلافات اين دو فرقه مسلمان ، مذهبى نبوده و نبايد آن را دنبال نمود بلكه به دستور قرآن كريم ، و به واسطه عبرت گرفتن از بدبختىها و آثار