برود ، انسان نمىتواند از ابتداء پايش را بالاى پله آخر بگذارد ، بايد آهسته آهسته ، پله به پله بالا برود تا به پشت بام برسد . رسيدن به پله‌هاى ايمان خيلى سخت است ، بسيارى از اوقات كه انسان سالم است ، پول‌دار است ، بچه‌هايش مريض نيست ، مىگويد : خدايا شكر ، تو چه خداى مهربان هستى ؟ ! در خوبىها از خدا تشكر مىكند ؛ اما وقتىكه دچار مرض شود ، فقر بر او غلبه كند ، بچه‌هايش مريض شود ، يك مرتبه عوض مىشود ، مىخواهد برخدا ايراد بگيرد ، خدايا زور تو به من مىرسد ! چرا من مريض شدم ؟ چرا ديگران پول‌دار هستند و من فقيرم ؟ چرا بچه‌هاى ديگران صحت مند هستند ، و بچه‌هاى من مريض ؟ ! به خدا نق مىزند و ايراد مىگيرد ، چنين انسان‌ها در واقع ايمان ضعيف دارند ، اگر ايمان انسان قوى باشد ، در تمام شرايط به جاى شكايت خدا را شكر مىكند . مراتب ايمان در حديث ديگر نقل شده است « انَّ اللهَ وَضَعَ الايمانَ عَلى سَبعَهِ أَسهُم عَلَى البِرِّ وَ الصِّدقِ وَ اليَقينِ وَ الِّرضا وَ الوَفاءِ وَ العِلمِ وَ الحِلمِ » « 1 » كه ايمان داراى هفت جزء است . 1 - نيكى با مردم . 2 - صدق و راستى 3 - يقين داشتن 4 - راضى بودن

--> ( 1 ) - كافى / ج 3 ، ص ، 70