الف : يكى از خصوصيت " شعرى " اين است كه حرارت آن به ( يك‌صدو بيست هزار ) سانتىگراد مىرسد ، اگر حرارت به صد درجه سانتىگراد برسد ، آب بخار مىشود . آن‌گونه كه دانشمندان علم نجوم بيان مىكنند در ستاره " شعرى " درجه حرارت به ( 120000 ) ( يك‌صدو بيست هزار ) درجه سانتىگراد مىرسد ، خيلى حرارت زياد است ! شبيه جهنم مىباشد . يعنى اگر انسان در ستاره شعرى برود ، فوراً بخار گرديده و از بين برود ؛ ولى در جهنم انسان بخار نمىشود . جهنم جايى نيست كه انسان از بين برود ، يعنى خدا وجود انسان را براى چشيدن عذاب بيشتر در آن‌جا حفظ مىكند . كره خورشيد نيز داراى حرارت زياد است ، حرارت سطح كره خورشيد به ( 6500 ) شش هزار و پنجصد درجه سانتىگراد مىرسد . فاصله خورشيد از زمين زياد است و شايد از چند ميليون حصه ، حرارت خورشيد ، فقط يك حصه‌اش به زمين برسد كه با آن‌هم در تابستان‌ها بعضى نقاط كره زمين ، از شدت گرما براى انسان‌ها قابل تحمل نمىباشد . حرارت داخلى خورشيد را ( دوازده هزار ) درجه سانتىگراد مىگويند ؛ ولى حرات ستاره شعرى ، به ( يك‌صد و بيست هزار ) درجه مىرسد ، ستاره " شعرى " اصلًا با خورشيد قابل مقايسه نيست ، اين‌كه قرآن مجيد از ميان تمام ستاره‌ها نام ستاره " شعرى " را مىبرد ، حتماً خصوصياتى دارد كه يكى از خصوصيات آن ، همان شدت حرارت است كه بيان كردم . ب : خصوصيت ديگر ستاره " شعرى " اين است كه جرم مخصوص ستاره شعرى ( پنجاهزار ) مرتبه از جرم آب سنگين‌تر است . در تمام ستاره‌هاى منظومه شمسىما تنها ( ستاره عطارد ) است كه از همه فشرده تر است ، جرم مخصوص ( عطارد ) شش برابر جرم آب مىباشد ؛ اما جرم ستاره شعرى ، ( پنجاه هزار ) برابر جرم آب است . پناه