حقله وصل ميان روح و بدن قطع مىشود . حلقه وصل اگر ميان روح و بدن وجود داشته باشد ، حيات پيدا مىشود ، وصل نمودن يا بريدن اين حلقه مربوط به خدا است ، جز او كسى اين توانايى را ندارد ، منتهى سبب آن يا خواسته و يا ناخواسته ، توسط انسان‌ها به وجود مىآيد ؛ آميزش ميان زن و شوهر سبب است ، زمينه انعقاد نطفه را در رحم مادر فراهم مىكند ؛ ولى حيات را براى جنين خدا به‌وجود مىآورد ، رشد و نموى جنين در رحم مادر كار خداست ، جنين به صورت محير العقوال ، در رحم مادر رشد مىكند ، آهسته آهسته به‌جايى مىرسد كه استعداد پذيرش روح در وجود او فراهم گردد . ارتباط روح به بدن جنين ، كار خالق است ، خدا به او اين استعداد را مىدهد تا آهسته آهسته خود را در زمين برساند . تمام كارها به اراده خدا است ؛ ولى مقدمه آن‌ها توسط انسان‌ها فراهم مىشود . مثلًا كشتن يك نفر توسط چاقو يا تفنگ كار انسان است ، وقتى با چاقو رگ گردن يك انسان قطع شود ، يا با تفنگ قلب او را نشانه بگيرد ، زمينه حيات از بين مىرود و خداوند جل جلاله حيات او را قطع مىكند ، در عُرف ، كشتن شخص مضروب به ضارب نسبت داده مىشود ، مىگويند : فلانى ، فلان كس را كشت ، در واقع قاتل فقط سبب كشتن مقتول فراهم كرده است ؛ ولى موت و حيات از جانب خداست ، وقتى زمينه فراهم شد ، به دستور خدا انسان قبض روح مىشود . بنابراين مرگ و زندگى به اراده پروردگار جل جلاله مربوط مىشود و اوست كه انسان را زنده مىكند و مىميراند . مرگ يعنى قطع ارتباط روح به بدن . حقيقت روح را ما نمىدانيم ؛ يعنى دانشمندان نتوانسته‌اند تاكنون به حقيقت روح پى ببرند ؛ ولى اين را مىدانيم كه روح در داخل بدن انسان نيست ، روح در واقع مدبر بدن است و به اذن خداوند جل جلاله با بدن انسان ارتباط برقرار مىكند ، هروقت خدا بخواهد ، ارتباط خود را