خود انحراف پيدا كند و به مسائل اختلاف انگيز روى آورند ، به جاى فرهنگ اعتدال فرهنگ افراط و تفريط به وجود آورند ، وضعيت مردم مسلمانان كشور رو به خرابى مىرود . علماى دينى بايد مستقل باشند ، علماى دينى نبايد بدون تحقيق به دولت‌ها و حكومت‌ها وابسته شوند . از طرف ديگر علماى دينى نبايد بدون دليل و منطق عليه دولت‌هاى داخلى عَلم مخالفت بدست گيرند ، علماى دينى اگر افراط و تفريط كنند براى كشور يك فاجعه مىباشد . مدارس دينى بايد كنترل شود ، برنامه تحصيلى مدارس دينى بايد تعديل شود ، مضامين درسى بايد عوض شود . در اسلام دين و سياست باهم آميخته است ، روابط علماى دينى با دولت‌ها بايد بر اساس منطق استوار باشد ، نه براساس خصومت و دشمنى ، اين‌كه رابطه علماء با دولت‌ها بر اساس دليل و منطق باشد ، به اين معنى است كه نه نوكرى و سر سپرده كسى را قبول كنند و نه بدون جهت باكسى مخالفت داشته باشند . شاعرى مىگويد : اگر شاه گفت : اكنون شب است ! بايد زود صدازد كه راست گفتى ! اين ماه و پروين . يعنى اگر شاه در روز هم بگويد ، اكنون شب است ، تو فوراً در جوابش بگو : راست است ، ببنيد ، هم ماه ديده مىشود و هم ستاره‌هاى پروين . علماى دينى نبايد اين‌گونه باشندكه حرف زمامداران را بدون چون وچرا قبول كنند . بايد هر چيزى را كه حكومت‌ها بگويند ، درست تحقيق و بررسى نمايند ؛ اگر مخالف شريعت نبود قبول كنند ، اگر مغاير شريعت بود ، بدون كدام ترس و اكراه آن را رد نمايند تا در آينده عبرتى باشد براى دولت‌ها . علماى دينى بايد رهنما و مرشد دولت‌ها باشند ؛ اگر دولت با مشكلى گرفتار شود ، علماى دينى براى رفع مشكلات ، دولت را رهنمايى كنند و راه حل معقول