چنين شرايط حيات در آن وجود داشته باشد ، لذا قرآن مجيد ، از زمين بخصوص ياد مىكند . « لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساؤُا بِما عَمِلُوا وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى » [ بايد بدانيد ] كه ما به آنانىكه عمل خوب انجام مىدهند ، نيز به اندازه عمل‌شان جزا و پاداش مىدهيم و هم‌چنين بدكاران را نيز به اندازه كارهاى ناشايسته‌شان جزا مىدهيم . ( اين از مقتضاى عدالت ماست . ) دورى از گناهان كبيره « الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى » كسانىكه از گناهان كبيره و فاحشه‌ها اجتناب مىكنند ، ولى گاهى به گناهان صغيره آلوده مىشوند ، آمرزش پروردگار تو گسترده است و گناهان اندك آنان را مىبخشد . خداوند نسبت به شما آگاه‌تر از همه است . گناهان انسان بردو قسم است . يكى گناهان كبيره و ديگرى گناهان صغيره مىباشد . اگر انسان نسبت به معصيت پروردگار فكر كند ، گناهان همه كبيره است ، گناه صغيره اصلًا وجود ندارد ، براى اين‌كه خداوند جل جلاله رب العالمين است و خالق همه‌ى مخلوقات است . معلوم است اگر كسى خالق آسمان‌ها و زمين را نافرمانى كند ، گناه بزرگى انجام داده است . ما همه مخلوق او هستيم ، همه چيز ما از اوست ، لذا مخالفت و نافرمانى از او بسيار زشت و ناپسند است .