اوقات توسط گمان خانه‌ها خراب مىشود ؛ مثلًا كسى نسبت به زن خود گمان‌بد پيدا مىكند ، سرانجام بدگمانى به طلاق منجر مىشود ، به خشونت منجر مىگردد . در أثر بدگمانى زندگى براى مرد و زن تلخ مىشود ، كانون گرم خانوادگى از هم مىپاشد و بچه‌هاى كوچك بىمادر يا بىپدر مىشوند . غم و ناراحتى جاى خوش‌بختى خانواده‌ها را مىگيرد . خيلى اوقات مىشود كه اگر انسان نسبت به خانم خود ، يا نسبت به ساير مردم بدگمان مىشود ، كار به قتل و كشتار مىانجامد ، لذا قرآن مىفرمايد : نبايد به‌گمان خود عمل كنيد . ممكن است يك‌وقت زن با يكى از خويشاوندان خود لبخند بزند ، شوهر با ديدن آن ناراحت مىشود ، گمان مىكند كه زنش به او علاقه دارد ، گمان بد در قلب مرد جاى مىگيرد ، آهسته آهسته خانه براى هردو جهنم درست مىشود ، خوش‌بختى آهسته آهسته از خانه رخت برمىبندد و جاى خود را به رنج و ناراحتى مىدهد . سرانجام روزى فرا مىرسد كه زن و مرد با بدبينى كامل از هم جدا مىشوند و فرزندان آنان از نعمت كانون گرم خانوادگى محروم مىشوند . چرا ما به فرهنگ اسلامى خود عمل نكنيم ؟ چرا نسبت به همسر خود گمان بد پيدا كنيم ؟ چرا همسايه نسبت به همسايه گمان بد نمايد ؟ بسيار جاى تأسف است . گمان بد در هر صورتىكه باشد براى انسان حرام است . چه در مورد زن و بچه خود انسان ، چه در مورد زن و بچه ديگران ، چه در مورد همسايه و يا كسى ديگر ، در تمام موارد گمان بد حرام شمرده شده است ، عواقب گمان بد خيلى خطرناك است . گمان بد هم به دنياى انسان ضرر مىرساند و هم به دين انسان ، لذا چه بهتر است كه