قرآن و از احاديث گرفته مىشوند . آن‌ها قواعد كلى را بيان مىكنند تا مجتهدين در امورات مختلف فقهى از آن قواعد استنباط نمايند . اگر ما بياييم اصول فقه را به حساب امروزى يعنى با فاكولته‌ها و دانشكده‌ها مقايسه كنيم ، به احتمال قوى تنها علم فقه ، حدود بيست فاكولته درست مىشود ، بدون اصول فقه ، بدون علم رجال ، بدون علم تفسير ، بدون علم حديث كه تمام آن‌ها به فقه مربوط مىشود . بدون فروعات ، تنها متن فقهى ، بيش از بيست فاكولته درست مىشود . فقه اسلامى بسيار وسيع است ، هرچند در آن تحقيق صورت بگيرد ، مطالب بيشتر بدست مىآيد . كتاب‌هايىكه تاكنون در مورد فقه نوشته شده است براى مسائل فقهى اكنون كافى نيست ، حدود يك‌صد و پنجا سال قبل وقتى علماء مطالب فقهى را نوشتند ، در مجموع تعدادشان تقريباً به چهل سه جلد رسيد ( جواهرالكلام ) اما اكنون اگر كسى بخواهد دوره فقه را با تمام مدارك و دلايل آن بنويسد ، شايد در حدود بيشتر از صد جلد كتاب شود . فقه اسلامى رو به توسعه است و هر روز ممكن است چيزى جديدى برآن افزوده شود . قبلًا در تمام كتاب‌هاى فقهى شيعه به تعداد انگشت شمار مسائل و موضوعات طبى وجود نداشت ؛ ولى اكنون صدها مسائل طبى در فقه وجود دارد و هر روز به تعداد شان افزوده مىشود . فقه اسلامى بايد وسعت داشته باشد ؛ زيرا هر روز مسائل جديد ترى پيدا مىشود كه در سابق به ذهن كسى هم خطور نكرده است ، آن‌ها جواب مىخواهد و بايد هم جواب داده شود ! به عنوان نمونه در سابق شبيه سازى را اصلا كسى نمىفهميد ؛ اما اكنون جزء مسائل روز شده است ، مسائل رحم‌هاى مصنوعى ، كاشت تخمك مرد در رحم زن ،