اين عمل فقط مربوط به قلب است ، ساير اعضاى بدن در آن هيچ دخالتى ندارد . مىفرمايد : از مطلق گناهان قلب خود را پاك كن . چه گمان بد باشد ، چه تهمت باشد ، چه افتراء و غيبت ، از همه آن‌ها قلب خود را پاك كن . خداوند جل جلاله از آن قلبىكه به گناه آلوده است راضى نمىشود . در يك روايت دارد كه : « اذَا اتّهَمَ المُؤُمِنُ اخاهُ انماثَ الايمانُ مِن قَلبِهِ كَما ينماثُ المِلحُ فِى الماءِ » « 1 » اگر كسى برادر مؤمن خود را متهم مىكند ، ولو در قلبش خطور كند ، ايمان در روحش نابود مىشود ، همان‌گون كه نمك در آب محو و نابود مىشود . قلب مؤمن خانه خدا « وَيُبْغِضَ الشَّيْطانَ وَوَسْواسَهُ ، وَلا يجْعَلَ لِا بْليسَ عَلى قَلْبِهِ سُلْطاناً وَسَبيلًا » [ انسان مؤمن ] شيطان و وسوسه‌هاى شيطانى او را مبغوض مىدارد . هم از شيطان بدش مىآيد و هم از وسوسه‌هاى او ، از هردو بدش مىآيد ، مؤمن ، كينه مومنين را در دل نمىگيرد و ابليس را بر قلب خودش مسلط نمىسازد و هرگز او را به قلب خود راه ندهد . در قلبى كه شيطان خانه كند ، در حقيقت جايى براى خداى رحمان وجود ندارد . به همين منظور مىفرمايد : اگر مىخواهى مرا در قلب خود بيابى ، ابليس را كه دشمن من است از قلبت بيرون كن . امكان ندارد كه خانه قلب يك انسان ، هم خانه شيطان باشد و هم خانه خدا ، چنين چيز ممكن نيست ، بايد يكى از آنان وجود داشته باشد ، يا خانه رحمان باشد ، يا خانه شيطان . به‌قول معروف : ديو چو بيرون رود فرشته درآيد . اول ديو را از خانه خود بيرون كنيد تا فرشته به خانه شما درآيد .

--> ( 1 ) - كافى / ج 2 ، ص 361