به يقين ما تو را گواه ( بر اعمال آن‌ها ) و بشارت‌دهنده و بيم‌دهنده فرستاديم ( 8 ) تا ( شما مردم ) به خدا و رسولش ايمان بياوريد و از او دفاع كنيد و او را بزرگ داريد ، و خدا را صبح و شام تسبيح گوييد ( 9 ) كسانىكه با تو بيعت مىكنند ( در حقيقت ) تنها با خدا بيعت مىنمايند ، و دست خدا بالاى دست آن‌هاست ؛ پس هركس پيمان‌شكنى كند ، تنها به زيان خود پيمان شكسته است ؛ و آن‌كس كه نسبت به عهدى كه با خدا بسته وفا كند ، به‌زودى پاداش عظيمى به او خواهد داد ( 10 ) به‌زودى متخلفان از اعراب باديه‌نشين ( عذرتراشى كرده ) مىگويند : ( حفظ ) اموال و خانواده‌هاىما ، ما را به خود مشغول داشت ( و نتوانستيم در سفر حديبيه تو را همراهى كنيم ) براى ما طلب آمرزش كن ! آن‌ها به زبان خود چيزى مىگويند كه در دل ندارند ! بگو : چه كسى مىتواند در برابر خداوند از شما دفاع كند ، هرگاه زيانى براى شما بخواهد و يا اگر نفعى اراده كند ( مانع گردد ) ؟ ! و خداوند به همه كارهايىكه انجام مىدهيد آگاه است ( 11 ) ولى شما گمان كرديد پيامبر و مؤمنان هرگز به خانواده‌هاى خود بازنخواهند گشت و اين ( پندار غلط ) در دل‌هاى شما زينت يافته بود و گمان بد كرديد و سرانجام ( در دام شيطان افتاديد و ) هلاك شديد ( 12 ) آن‌كس كه به خدا و پيامبرش ايمان نياورده ( سرنوشتش دوزخ است ) چرا كه ما براى كافران آتش فروزان آماده كرده‌ايم ( 13 )