الشيخ محمد آصف المحسني

233

انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى)

آن‌ها هرگز به اين سخن دانشى ندارند ، تنها از گمان بىپايه پيروى مىكنند با اين‌كه « گمان » هرگز انسان را از حق بىنياز نمىكند ( 28 ) حال كه چنين است از كسىكه از ياد ما روى مىگرداند و جز زندگى مادى دنيا را نمىطلبد ، اعراض كن ( 29 ) اين آخرين حد آگاهى آن‌هاست ؛ پروردگار تو كسانى را كه از راه او گمراه شده‌اند بهتر مىشناسد ، و ( همچنين ) هدايت‌يافته‌گان را از همه بهتر مىشناسد ( 30 ) و براى خداست آن‌چه در آسمان‌ها و آن‌چه در زمين است تا بدكاران را به كيفر كارهاى بدشان برساند و نيكوكاران را در برابر اعمال نيك‌شان پاداش دهد ( 31 ) همان‌ها كه از گناهان بزرگ و اعمال زشت دورى مىكنند ، جز گناهان صغيره ( كه گاه آلوده آن مىشوند ) آمرزش پروردگار تو گسترده است ، او نسبت به شما از همه آگاه‌تر است از آن هنگام كه شما را از زمين آفريد و در آن موقع كه به صورت جنين‌هايى در شكم مادران‌تان بوديد ، پس خودستايى نكنيد ، او پرهيزگاران را بهتر مىشناسد ( 32 ) آيا ديدى آن كس را كه ( از اسلام - يا انفاق - ) روى گردان شد ( 33 ) و كمى عطا كرد ، و از بيشتر امساك نمود ( 34 ) آيا نزد او علم غيب است و مىبيند ( كه ديگران مىتوانند گناهان او را بر دوش گيرند ( 35 ) يا از آن‌چه در كتب موسى نازل گرديده با خبر نشده است ( 36 ) و در كتب ابراهيم ، همان‌كسى كه وظيفه خود را بطور كامل ادا كرد . ( 37 )