پيشگفتار حمد و ستايش مخصوص خداوندى است كه حواس ، وى را درك نكنند و مكان‌ها وى را دربر نگيرند ، ديده‌ها او را نبينند و پوشش‌ها وى را مستور نسازند ، با حدوث آفرينش ، ازليت‌خود را آشكار ساخته و با اسرار خلقت ، وجود خود را نشان داده است ، همانند بودن‌آفريده‌ها ، دليل بر آن است كه همانندى براى او نيست و اوست كه در وعده‌هايش صادق و بالاتر از آن است كه بر بندگان خود ستم كند . در باره مخلوقاتش به عدل و داد رفتار مىكند ، و در اجراى احكام به عدالت برآن‌ها حكم مىنمايد ، حادث بودن اشياء گواه محكمى بر هميشه‌گى او ، ناتوانى آن‌ها ، نشانه قدرت او و نابودى قهرى موجودات شاهد و گواه دوام اوست . گواهى مىدهم كه محمد صلى الله عليه و آله و سلم بنده و فرستاده‌اى برگزيده و امين مورد رضايت اوست ، وى را با دلايل روشن و پيروزى بركفر و شرك گسيل داشت ، تا راه راست را بر آنان بنماياند ، او نيز رسالت‌حق را آشكارا ابلاغ و انسان‌ها را به راه حق رهنمون شد ، پرچم‌هاىهدايت را برافراشت و نشانه‌هاى روشن را برقرار ساخت ، رشته‌هاى اسلام را محكم و دستگيره‌هاى ايمان را استوار گردانيد . « 1 »

--> ( 1 ) - نهج البلاغه / فرازهاى از خطبه 185