خداوند متعال يك قانون كلى را وضع كرده است كه براى هميشه باقى است ، به عنوان مثال ، اگر طفلى كوچكى بين آتش بيفتد ، سنت خدا براين است كه او بسوزد ، طفل نمى تواند خود را نجات دهد و خدا هم مثل ما عاطفه ندارد كه دلش به‌حال طفل بسوزد و او را از سوختن نجات دهد . ما و شما اگر يك طفل را كه حتى از قوم دشمن ما هم باشد ، نمىگذاريم كه در آتش بسوزد ، احساسات ما نمىگذارد كه سكوت كنيم ، دل ما مىسوزد كه آن طفل در آتش دود شود ، لذا سعى مىكنيم كه به هر وسيله ممكن او را از مرگ نجات دهيم . ما انسان هستيم و داراى عاطفه هستيم ، از نظر عاطفى ما به ديگران ترحم مىكنيم . خداوند متعال جل جلاله مجرد است و هيچ‌گونه عواطف واحساسات در ذات او وجود ندارد ، او قانون كلى دارد ، سنت خدا بر اين است كه اگر كسى خود را از كوه پايين بيندازد مىميرد . اين‌كه به ما دستور مىدهد كه با كفار بجنگيد و هيچ نوع محبتى نسبت به آنان نداشته باشيد يك امر است ما تابع دستور هستيم ؛ ولى كفار نيز بندگان خداست ، سنت او بر اين جارى است كه به تمام بندگانش مهربان باشد ، همان‌گونه كه به مؤمنين رزق مىدهد ، به كفار نيز رزق و روزى مىدهد ، شرايط حيات را براى آنان آماده مىكند . خدا هم به مؤمنين رزق و روزى مىدهد و هم به كفار و مشركين ، همه‌ى موجودات شامل رحمت كامله الهى مىشوند و اوست كه به همه‌ى آن‌ها رزق و روزى مىرساند و آنان را مورد توجه قرار مىدهد . اى كريمى كه از خزانه‌اى غيب * گبر و ترسا وظيفه خور دارى دوستان را كجا كنى محروم * تو كه با دوشمنان نظر دارى