مواد انفجارى استفاده مىكردند و با تاكتيك‌هاى بسيار ماهرانه و ظريفانه با آمريكايىها مىجنگيدند ، اين روش ماهرانه آنان سبب شد كه هم تلفات انسانى را تقليل دهند و هم در مصرف مهمات جنگى صرفه جوى شود ، آنان توانستند با همين روش ، روحيه دشمن را خراب كنند و احتياج شان نيز نسبت به‌ما به خاريجىها كمتر بود . ما اين‌كار را نكرديم ، هميشه در فكر جنگ‌هاى رو در رو بوديم ، همين موضوع سبب شد كه هم تلفات ما زياد شود و هم وابستگى بيشترى به خارجىها پيدا كنيم . توقع ما زياد بود ، سلاح‌هاى زياد مىخواستيم ، پول‌هاى انگفتى را مطالبه مىكرديم ، تمام اين چيزها روى هم رفته ، سبب بدبختى و بيچارگى مردم مسلمان ما گرديد . حالا ويتنامىها كافر بودند يا ملحد بودند ، بحث جداگانه‌اى است و ما به آن كارى نداريم ؛ ولى ما بايد درست قضاوت كنيم و به اشتباه خود اعتراف نماييم كه جنگ‌هاى مردم ويتنام ، خيلى فنىتر ، پيچيده‌تر ، منسجيم‌تر و حساب شده تر ، از جهاد ما بود ، همه تحت يك فرماندهى واحد جنگ مىكردند . جنگ ويتنام قبل از جهاد ما صورت گرفته بود ؛ ولى ما نتوانستيم از آن‌ها عبرت بگيريم . ما مىتوانستيم از تجربه‌هاى خوب مردم ويتنام استفاده كنيم ؛ اما چنين كارى را ما نتوانستيم . اكنون دوران هردو جنگ سپرى شده است ؛ ولى واقعاً براى ما جاى تأسف است كه چرا ما نتوانستيم از تجربيات مردم ويتنام استفاده كنيم ؟ ! . چرا ما از فكر خود كار نگرفتيم ؟ ! چرا خود خواهىهاى خود را مهار نتوانستيم .