مبارك پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم گرفت و شمشيرش را برداشت ، به ميل و رغبت عازم ميدان شد و فتح خيبر بدستان مبارك على عليه السلام صورت گرفت . با فتح خيبر ، بزرگ‌ترين گشايش براى مسلمانان بوجود آمد و غنائم زيادى را نيز به دست آوردند . وضعيت كفار قريش « وَ لَوْ قاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبارَ ثُمَّ لا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً » قبلا عرض كردم كه اگر در صلح حديبيه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم مصلحت مىديد و دستور جنگ را براى مسلمانان صادر مىكرد ، مسلمانان با همان شمشيرهاىشان با اين‌كه وسايل جنگى ديگرى مانند سپر ، نيزه و ساير اسباب تعرّضى و دفاعى به همراه نداشتند ، قدر متيقن بر مشركين مكه پيروز مىشدند ، چون روحيه مسلمانان بسيار بالا بود و برعكس روحيه مشركين ضعيف شده بود و تاب مقاومت را از دست داده بودند . آيه مباركه در ارتباط به همين موضوع مىفرمايد : . « وَ لَوْ قاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا » در همان موقع كه شما در " حديبيه " بوديد ، اگر مشركين قريش برشما حمله مىكردند ، « لَوَلَّوُا الْأَدْبارَ ثُمَّ لا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً » شكست مىخوردند ، پس از آن نه سرپرستى براىشان وجود داشت و نه كمك كنندهاى براى آنان بود ! شما مىرفتيد مكه را به راحتى فتح مىنموديد . هرچند قدر متيقن از تعداد مشركين مكه ما نمىدانيم كه چه‌قدر بودند ؟ اما معلوم است كه تعدادشان زياد بود . سپاه مسلمانان در حدود يك‌هزار و چهارصد نفر بودند ، يعنى مسلمانان از نظر كميت افراد به مشركين نمىرسيدند ؛ ولى روحيه آنان خيلى قوى بود ، مخصوصاً بعد از آن‌كه در زير درخت با پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم بيعت كردند